W analogowej linii abonenckiej (tzw. pętli abonenckiej) centrala zasila tor dwuprzewodowy, a w stanie spoczynkowym obwód jest "otwarty". Gdy abonent podniesie słuchawkę lub urządzenie końcowe przejdzie w stan rozmowny, następuje zamknięcie pętli i zaczyna płynąć prąd pętli (loop current). To właśnie ten prąd jest kluczowy dla poprawnej pracy sygnalizacji i zasilania elementów toru.
Pytanie brzmi o maksymalną wartość natężenia w stanie zamkniętej pętli. Odpowiedź "70mA" jest poprawna, ponieważ wskazuje wartość graniczną (maksimum) prądu pętli, której przekroczenie nie jest typowym, prawidłowym stanem pracy linii i może świadczyć o nienormalnych warunkach (np. zbyt mała rezystancja pętli, zwarcie, nietypowe obciążenie).
Pozostałe wartości są niepoprawne w tym pytaniu z następujących powodów:
- "30mA" oraz "40mA" to wartości, które mogą kojarzyć się z typowym zakresem prądów roboczych w niektórych konfiguracjach, ale nie odpowiadają temu, o co pyta zadanie, czyli o maksimum.
- "17mA" jest jeszcze bardziej mylące, bo może pasować do sytuacji granicznych (np. długie pętle, duże tłumienie/rezystancja), jednak nadal nie jest wartością maksymalną.
Na egzaminie zwróć uwagę na słowa-klucze: "maksymalna" oraz "zamknięta pętla". Jeśli w odpowiedziach pojawiają się liczby z różnych "rzędów typowości", łatwo wpaść w pułapkę i wskazać wartość spotykaną w praktyce zamiast limitu granicznego. Najlepsza strategia to najpierw zidentyfikować, czy pytanie dotyczy wartości typowej, minimalnej czy maksymalnej, a dopiero potem porównywać liczby.
