W płycie jednokierunkowo zbrojonej pręty nośne (główne) są ułożone w kierunku, w którym płyta przenosi zginanie między podporami. To właśnie dla tych prętów odczytuje się z dokumentacji ich średnicę oraz rozstaw (najczęściej jako rozstaw osiowy w milimetrach). Płyta "swobodnie podparta" sugeruje typową pracę przęsłową, ale w tym zadaniu kluczowe jest to, że informacja o rozstawie ma być wprost odczytana z rysunku.
Odpowiedź "120 mm" jest poprawna, ponieważ odpowiada oznaczeniu rozstawu prętów nośnych przedstawionych na rysunku konstrukcyjnym dla płyty o grubości 8 cm. Sformułowanie "maksymalny rozstaw" oznacza, że jeśli na rysunku występują różne rozstawy w różnych strefach (np. w przęśle i przy podporach), należy wskazać największą wartość rozstawu dotyczącego prętów nośnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "250 mm" i "300 mm" to typowe "duże" rozstawy kojarzone z zbrojeniem rozdzielczym albo z mniej obciążonymi elementami, ale jeżeli rysunek dla prętów nośnych podaje 120 mm, to te wartości nie spełniają warunku zgodności z dokumentacją dla prętów głównych w tej płycie.
- "100 mm" może być spotykane jako zagęszczenie zbrojenia w strefach przypodporowych lub przy otworach, jednak pytanie dotyczy rozstawu maksymalnego, więc mniejsza wartość nie odpowiada treści zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zidentyfikuj na rysunku, które pręty są nośne (kierunek pracy płyty), a dopiero potem szukaj zapisu rozstawu. Zwróć uwagę, czy rysunek podaje różne rozstawy w różnych strefach i czy chodzi o rozstaw osiowy (standard na rysunkach zbrojeniowych).
