Wartość pojemności zastępczej zależy od tego, czy kondensatory są połączone szeregowo czy równolegle. Schemat w zadaniu determinuje, który wzór należy zastosować.
Połączenie szeregowe kondensatorów (jeden za drugim w tej samej gałęzi) opisuje zależność:
1/Cz = 1/C1 + 1/C2
Po przekształceniu otrzymujemy wygodny wzór:
Cz = (C1 · C2) / (C1 + C2)
Podstawiamy dane: C1 = 200 pF, C2 = 600 pF:
- C1 · C2 = 200 · 600 = 120000 pF2
- C1 + C2 = 200 + 600 = 800 pF
- Cz = 120000 / 800 = 150 pF
Dlatego poprawna jest odpowiedź "150 pF".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "800 pF" to wynik typowy dla połączenia równoległego (Cz = C1 + C2). Jeśli ktoś wybiera 800 pF, zwykle myli typ połączenia albo bezrefleksyjnie dodaje wartości.
- "200 pF" bywa efektem błędnego założenia, że pojemność zastępcza w szeregu "równa się mniejszej", co jest tylko intuicją. W szeregu Cz jest mniejsza od najmniejszej, ale nie musi jej równać.
- "400 pF" może wynikać z przypadkowego uśredniania (np. (200+600)/2) albo z pomylenia wzorów; takie podejście nie ma podstaw fizycznych dla połączeń idealnych kondensatorów.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj połączenie na schemacie, a dopiero potem dobierz wzór. Dodatkowo wykonaj szybki test sensowności: w szeregu wynik musi być mniejszy niż 200 pF, a w równoległym większy niż 600 pF.