KWALIFIKACJA BUD11 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 11.
Ile wynosi powierzchnia parkietu w pomieszczeniu S1?
Ilustracja przedstawia rzut pomieszczenia oznaczonego jako S1, które jest częścią planu budowlanego.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnię parkietu wyznacza się z obmiaru: należy odczytać wymiary części pomieszczenia S1 przeznaczonej pod parkiet (z rysunku) i obliczyć pole, najczęściej jako długość × szerokość, ewentualnie sumę/różnicę pól. Prawidłowy wynik obmiaru to 7,50 m2.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć powierzchnię parkietu w pomieszczeniu S1, wykonuje się obmiar tej części posadzki, która ma być wykończona parkietem. W praktyce na egzaminach dane do obmiaru są podane w postaci wymiarów na rzucie/rysunku (czasem z uwzględnieniem skali), a wynik podaje się w m2.

Metoda:

  • Odczytaj wymiary strefy parkietu (np. długość i szerokość). Jeżeli wymiary są w cm, przelicz je na metry przed obliczeniem pola.
  • Jeśli kształt jest prostokątny, zastosuj pole prostokąta: P = a × b.
  • Jeżeli strefa parkietu składa się z kilku prostokątów lub ma wnękę, policz pole jako sumę pól (albo sumę i różnicę) prostych figur.
  • Sprawdź sensowność wyniku: metraż powinien odpowiadać realnym rozmiarom pomieszczenia.

Poprawna odpowiedź 7,50 m2 oznacza, że po wykonaniu obmiaru i obliczeń (dla prostokąta lub układu prostokątów) otrzymujemy dokładnie taki metraż powierzchni parkietu.

Dlaczego pozostałe wartości są błędne?

  • 3,00 m2 bywa wynikiem policzenia tylko części pola (np. pominięcie fragmentu strefy parkietu) albo błędnego odczytu jednego z wymiarów.
  • 5,50 m2 często wynika z nieprawidłowego rozbicia kształtu na figury lub z pomyłki w przeliczeniu jednostek/zaokrągleniach.
  • 2,50 m2 jest typowe dla poważnego zaniżenia metrażu: np. pomylenia długości z szerokością, przyjęcia złej skali albo odjęcia pola, które nie powinno być odjęte.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu pola zawsze wykonaj szybkie sprawdzenie "na oko" (czy pole jest zbliżone do iloczynu przybliżonych wymiarów w metrach). To pomaga wychwycić błędy jednostek i skali.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Odczytaj wymiary strefy, która ma być wyłożona parkietem, a następnie policz pole. Najczęściej stosuje się P = a × b dla prostokąta, a dla kształtu złożonego sumuje się pola prostokątów lub odejmuje pola wnęk. Wynik podaj w m2.
Bo pole liczone w cm2 ma inną skalę niż w m2. Jeśli policzysz wymiary w cm bez przeliczenia na metry, wynik w m2 wyjdzie wielokrotnie zaniżony lub zawyżony. Zasada: najpierw zamień długości na metry, dopiero potem licz pole.
Obmiar to ustalenie ilości robót wykonanych lub planowanych, np. ile m2 parkietu trzeba ułożyć. W praktyce obejmuje odczyt wymiarów z projektu lub pomiar w budynku, policzenie powierzchni oraz zapis wyniku w odpowiedniej jednostce do kosztorysu i rozliczeń.
Najprościej podziel kształt na prostokąty: policz osobno pola części głównej i wnęki. Następnie dodaj lub odejmij odpowiednie fragmenty – zależnie od tego, czy wnęka jest również wykańczana parkietem. Na końcu sprawdź, czy suma jest realistyczna dla wymiarów pomieszczenia.
Gdy wymiary nie są podane liczbowo, a trzeba je odczytać z rysunku. Wtedy najpierw mierzysz odcinek na rysunku, przeliczasz go skalą na wymiar rzeczywisty, a dopiero później liczysz pole. Jeśli wymiary są wpisane na rysunku, zwykle nie trzeba przeliczać skali.
Najczęstsze to: pomyłka jednostek (cm zamiast m), pominięcie fragmentu powierzchni, podwójne doliczenie pola, błędne odczytanie wymiarów z rysunku oraz zbyt wczesne zaokrąglanie. Pomaga zapis działań krok po kroku i szybka kontrola sensowności wyniku.
W praktyce do obliczonej powierzchni dodaje się zwykle zapas na docinki i odpady (zależnie od układu i rodzaju elementów). Na egzaminie najczęściej podaje się jednak sam metraż wynikający z obmiaru, bez narzutów, chyba że polecenie wyraźnie wymaga doliczenia zapasu.
Porównaj wynik z przybliżonym iloczynem wymiarów pomieszczenia w metrach oraz oceną "na oko" typowych pomieszczeń. Jeśli z rysunku wynika np. kilka metrów długości i kilka metrów szerokości, to pole rzędu kilku m2–kilkunastu m2 jest sensowne, a setki m2 zwykle oznaczają błąd jednostek.
Najszybciej stosuje się wzór P = a × b, gdzie a i b to wymiary w metrach. Warto zapisać jednostki przy każdym kroku (m, m2) i dopiero na końcu zaokrąglić wynik, jeśli jest taka potrzeba w zadaniu.
Najczęściej na rzucie kondygnacji (rzuty pomieszczeń z wymiarami), w zestawieniach powierzchni oraz w opisie technicznym. Dla robót wykończeniowych ważne jest też, czy wykończenie dotyczy całej posadzki czy tylko wybranej strefy (np. parkiet w pokoju, płytki w łazience).
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 66% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Prawidłowy wynik obmiaru to 7,50 m2."

Źródła:

  • Wikipedia (PL), "Pole powierzchni" (informacje ogólne o polu i jednostkach), https://pl.wikipedia.org/wiki/Pole_powierzchni - dostęp 2026-03-05
  • Matemaks, "Pole prostokąta" (wzór i przykłady obliczeń), https://www.matemaks.pl/pole-prostokata.html - dostęp 2026-03-05
  • Khan Academy, "Area formulas review" (przegląd wzorów na pola figur), https://www.khanacademy.org/math/geometry/hs-geo-foundations/hs-geo-area/a/area-formulas-review - dostęp 2026-03-05

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z obmiaru robót budowlanych (posadzki, okładziny)
  • Ćwiczenia z geometrii: pola figur płaskich i działania na jednostkach
  • Zadania z czytania rysunku technicznego (rzuty pomieszczeń, skala)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego