W ruchu jednostajnie przyspieszonym przyspieszenie a jest stałe, a droga od chwili startu (typowo: od spoczynku, czyli v0=0) rośnie proporcjonalnie do kwadratu czasu. Z tego wynika klasyczny związek kinematyczny:
s = 1/2 · a · t²
W zadaniu podano drogę s = 100 m oraz czas t = 5 s. Aby obliczyć przyspieszenie, przekształcamy wzór:
a = 2s / t²
Podstawienie danych:
- t² = 5² = 25 s²
- 2s = 2 · 100 m = 200 m
- a = 200 m / 25 s² = 8 m/s²
To przyspieszenie oznacza, że prędkość rośnie o 8 m/s w każdej sekundzie. Dodatkowa kontrola poprawności jest szybka: jeżeli a=8 m/s² i t=5 s, to s = 1/2 · 8 · 25 = 100 m, więc wynik pasuje do danych.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartości typu 2, 4 lub 6 m/s² zwykle biorą się z typowych pomyłek: użycia s=at² bez współczynnika 1/2, błędnego przekształcenia (dzielenie przez t zamiast t²) albo pomylenia przyspieszenia z prędkością średnią s/t (tu byłoby 20 m/s, ale to inna wielkość fizyczna).