KWALIFIKACJA BUD1 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 2.
Ile wynosi rozstaw strzemion w strefie przypodporowej belki żelbetowej, której przekrój podłużny przedstawiono na rysunku?
Ilustracja przedstawia przekrój podłużny belki żelbetowej, co jest związane z kwalifikacją zawodową betoniarza-zbrojarza.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W strefie przypodporowej belki żelbetowej strzemiona zwykle występują w zagęszczeniu, ponieważ w pobliżu podpór rosną siły tnące. Z rysunku zbrojeniowego należy odczytać rozstaw strzemion w tej strefie; w tym zadaniu wynosi on 100 mm.

Pełne wyjaśnienie:

Strzemiona są elementem zbrojenia poprzecznego belki żelbetowej. Ich głównym zadaniem jest współpraca w przenoszeniu sił tnących oraz ograniczanie rozwoju rys ukośnych. W praktyce projektowej i wykonawczej rozstaw strzemion nie musi być jednakowy na całej długości belki.

Strefa przypodporowa (obszar w pobliżu podpór) jest miejscem, w którym najczęściej występują większe wartości sił tnących, dlatego na rysunkach zbrojeniowych bardzo często pokazuje się tam zagęszczenie strzemion, czyli mniejszy rozstaw w porównaniu ze strefą przęsłową.

W tym typie zadania kluczowe jest poprawne odczytanie informacji z rysunku:

  • najpierw trzeba zidentyfikować, gdzie projektant zaznaczył strefę przypodporową,
  • następnie odczytać wartość podaną jako rozstaw strzemion w tym obszarze (zwykle zapisywaną jako wartość w milimetrach),
  • uważać, aby nie pomylić rozstawu z innymi wymiarami (np. długością odcinka strefy zagęszczenia lub wymiarami przekroju).

Odpowiedź "100 mm" jest prawidłowa, ponieważ odpowiada rozstawowi strzemion oznaczonemu dla strefy przypodporowej na rysunku.

Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo oznaczają większe rozstawy, typowe raczej dla odcinków o mniejszych wymaganiach na ścinanie albo są zbyt duże jak na strefę przypodporową. W szczególności wartości rzędu kilkuset milimetrów prowadziłyby do zbyt rzadkiego zbrojenia poprzecznego, a 120 mm i 200 mm nie odpowiadają wskazanemu na rysunku zagęszczeniu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy odczytujesz rozstaw dokładnie w strefie, o którą pyta zadanie (przypodporowa vs przęsłowa) i czy jednostką są milimetry.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Strzemiona to elementy zbrojenia poprzecznego (zwykle z prętów gładkich/żebrowanych) obejmujące pręty podłużne. Ich rolą jest głównie przenoszenie sił tnących i ograniczanie rys ukośnych, szczególnie w pobliżu podpór.
Przy podporach belki zwykle występują większe siły tnące niż w środku przęsła. Większe ścinanie oznacza większe ryzyko rys ukośnych, dlatego projektant często zmniejsza rozstaw strzemion w strefie przypodporowej, by zwiększyć nośność i sztywność.
Najczęściej jest to odcinek przy podporze, gdzie na przekroju podłużnym widać inną (mniejszą) wartość rozstawu strzemion lub oznaczenie zagęszczenia. Pomaga też lokalizacja podpór/łożysk oraz opis odcinków wymiarami wzdłuż belki.
Trzeba znaleźć opis strzemion wzdłuż belki (np. zapis wartości w mm przypisany do odcinka). Następnie odczytać wartość dla wskazanej strefy. Uwaga na pomyłki: rozstaw dotyczy odległości między kolejnymi strzemionami, a nie długości strefy.
Na rysunkach konstrukcyjnych najczęściej podaje się rozstaw jako odległość między strzemionami mierzona wzdłuż elementu (praktycznie traktowana jako rozstaw osiowy). Jeśli projekt wymaga innej interpretacji, powinno to być wyraźnie dopisane w legendzie lub opisie.
Typowe są: odczyt z niewłaściwej strefy (przęsło zamiast przypodporowej), pomylenie rozstawu z długością odcinka zagęszczenia, nieuwzględnienie jednostek oraz wybór "typowej" wartości bez sprawdzenia rysunku. Pomaga zaznaczenie stref na szkicu pomocniczym.
Nie zawsze. Często projekt pokazuje różne rozstawy w różnych odcinkach belki (np. gęściej przy podporach, rzadziej w przęśle). Zależy to od rozkładu sił wewnętrznych i wymagań obliczeniowych. Dlatego trzeba czytać rysunek odcinkami, nie "jedną wartością".
Rozstaw rzędu 100 mm bywa stosowany w miejscach o podwyższonych wymaganiach na ścinanie, najczęściej w strefach przypodporowych lub przy większych obciążeniach. To zagęszczenie ma poprawić pracę elementu i ograniczyć rozwój rys ukośnych.
Najpierw identyfikuje się strefę (np. przypodporową) i porównuje z opisem na rysunku. Następnie mierzy się odległość między kolejnymi strzemionami na odcinku kontrolnym (kilka sztuk) i sprawdza powtarzalność. Ważne jest też zachowanie otuliny i poprawne zamknięcie strzemion.
Warto powtórzyć: siła tnąca, zbrojenie podłużne, zakotwienie, otulina, długość zakładów oraz rysunek zbrojeniowy (oznaczenia prętów i średnic). Te pojęcia pomagają poprawnie interpretować dokumentację i uniknąć pomyłek w odczycie rozstawów.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 27% zdających egzamin. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "W strefie przypodporowej belki żelbetowej strzemiona zwykle występują w zagęszczeniu, ponieważ w pobliżu podpór rosną siły tnące."

Źródła:

  • PN-EN 1992-1-1:2008 Eurokod 2: Projektowanie konstrukcji z betonu – Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków (wymagania i zasady dotyczące zbrojenia, w tym zbrojenia na ścinanie)
  • PN-EN 13670:2011 Wykonywanie konstrukcji z betonu (wymagania wykonawcze i kontrola robót dotyczących zbrojenia i betonu)

Materiały:

  • Norma projektowa dotycząca konstrukcji z betonu (Eurokod 2) – zasady zbrojenia na ścinanie
  • Norma dotycząca wykonywania konstrukcji z betonu – wymagania wykonawcze i kontrolne
  • Podręczniki/zeszyty ćwiczeń z czytania rysunku zbrojeniowego dla robót żelbetowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego