W oznaczeniu gwintu metrycznego M20×2,5 liczba 20 oznacza średnicę nominalną gwintu (tu: dg=20 mm), a liczba 2,5 to skok gwintu (P=2,5 mm). W zadaniu podano wzór przybliżony na średnicę otworu pod gwint (średnicę wiertła):
do = dg − 1,1·P
Wykonujemy obliczenia krok po kroku, pilnując kolejności działań:
- najpierw mnożenie: 1,1·2,5 = 2,75
- następnie odejmowanie: 20 − 2,75 = 17,25
Dlatego poprawna wartość średnicy otworu wynosi 17,25 mm.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- 17,50 mm – taki wynik często pojawia się przy zbyt wczesnym zaokrąglaniu albo użyciu innego przybliżenia (np. odjęcie 2,5 zamiast 2,75). To typowy błąd rachunkowy, a nie konsekwencja podanego wzoru.
- 18,45 mm – wartość zbyt duża; zwykle wynika z pomylenia współczynnika (np. 0,62 zamiast 1,1) albo błędnego odczytania skoku.
- 19,00 mm – to niemal sama średnica nominalna, co sugeruje pominięcie skoku P lub błędne założenie, że "odejmuje się około 1 mm".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli we wzorze występuje 1,1·P, to dla skoku 2,5 mm odjęcie będzie rzędu 2–3 mm. Wynik w okolicy 17 mm jest więc logiczny; wartości bliskie 20 mm powinny od razu budzić wątpliwości.