Wykres Moliera dla powietrza wilgotnego (często w postaci wykresu i-x lub klasycznego wykresu psychrometrycznego) pozwala odczytywać parametry stanu powietrza na podstawie położenia punktu.
Aby rozwiązać zadanie, należy:
- Zlokalizować punkt 1 na wykresie (dokładnie w miejscu oznaczonym cyfrą).
- Odczytać temperaturę z odpowiedniej rodziny linii temperatury (izoterm). Jest to odczyt temperatury "suchej" (dry-bulb), czyli standardowo podawanej temperatury powietrza.
- Odczytać wilgotność względną z krzywych opisanych procentowo (φ). Wilgotność względna to stosunek aktualnej zawartości pary wodnej do maksymalnej możliwej przy tej temperaturze (w %).
Dla punktu 1 odczyt daje 21°C oraz 40%. Taki stan odpowiada typowym warunkom komfortu lub powietrzu w pomieszczeniu po ustabilizowaniu pracy wentylacji/klimatyzacji.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "Temp. 0°C, wilgotność 60%" opisuje stan bliski warunkom chłodnym; na wykresie leżałby w zupełnie innym obszarze (niska temperatura), więc nie pasuje do położenia punktu 1.
- "Temp. –5°C, wilgotność 90%" to stan jeszcze chłodniejszy i bardzo bliski nasycenia; często jest skutkiem pomylenia punktu z obszarem przy krzywej nasycenia lub błędnego odczytu znaku temperatury.
- "Temp. 40°C, wilgotność 20%" odpowiada powietrzu bardzo ciepłemu i suchszemu względnie; taki punkt leży wysoko po stronie dużych temperatur, a nie w rejonie typowym dla 20–25°C.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj temperaturę, potem sprawdź, czy krzywa wilgotności względnej rzeczywiście przechodzi przez punkt (a nie jest tylko "najbliżej"). To ogranicza typowe pomyłki wynikające z pośpiechu i mylenia siatek linii.
