Światłowód składa się z rdzenia (core), w którym propaguje się światło, oraz płaszcza (cladding), który dzięki niższemu współczynnikowi załamania utrzymuje prowadzenie fali w rdzeniu. W praktyce telekomunikacyjnej bardzo często spotyka się geometrię, w której średnica płaszcza wynosi 125 µm niezależnie od tego, czy rdzeń jest jednomodowy czy wielomodowy.
Dla włókien jednomodowych rdzeń jest znacznie mniejszy – ma średnicę rzędu kilku mikrometrów, a jako wartość "typową" w nauczaniu i opisach technicznych przyjmuje się około 9 µm. Taka skala wymiaru rdzenia jest związana z warunkiem propagacji zasadniczo jednego modu w typowych pasmach pracy telekomunikacyjnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "62,5 µm" – to typowa średnica rdzenia dla jednego z popularnych typów włókien wielomodowych (często spotykanych w starszych lub specyficznych instalacjach). Wybranie tej wartości wynika zwykle z pomylenia SM z MM.
- "50 µm" – również odnosi się do rdzenia włókna wielomodowego, powszechnego w sieciach LAN i krótszych połączeniach w budynkach. Jest to częsty "chwytliwy" dystraktor, bo liczba 50 µm jest mocno utrwalona w praktyce instalacyjnej.
- "125 µm" – to najczęściej średnica płaszcza, a nie rdzenia. To klasyczny błąd: uczeń pamięta liczbę 125, ale nie rozróżnia, której warstwy włókna dotyczy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się 125 µm, rozważ, czy pytanie nie dotyczy przypadkiem płaszcza. Jeśli pytanie mówi o rdzeniu, wartości rzędu 9 µm sugerują włókno jednomodowe, a 50/62,5 µm – włókno wielomodowe.
