KWALIFIKACJA BUD18 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 12.
Ile wynosi wartość azymutu A2-3 obliczona na podstawie danych zawartych na szkicu?
Ilustracja przedstawia szkic geodezyjny z trzema punktami oznaczonymi jako 1, 2 i 3.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Azymut A2-3 wyznacza się na podstawie danych ze szkicu (np. z przyrostów współrzędnych lub kątów i kierunku odniesienia), a następnie sprowadza do zakresu 0–400g.
Poprawny wynik musi mieć właściwą ćwiartkę i jednostkę (g). Wartości bliskie 0g/400g lub o "odwróconym" kierunku są typowymi pomyłkami.

Pełne wyjaśnienie:

Azymut A2-3 to kierunek linii od punktu 2 do punktu 3 wyrażony jako kąt w układzie geodezyjnym, zapisany w gradach (g). W zadaniach opartych o szkic dane wejściowe mogą wynikać np. z:

  • odczytanych przyrostów współrzędnych między punktami (ΔX, ΔY),
  • podanych kątów/kierunków nawiązania i kątów w węzłach,
  • informacji o zwrocie linii i kierunku odniesienia (np. północ).

Niezależnie od wariantu, kluczowe są dwa kroki:

  1. Wyznaczenie wartości kierunku zgodnie z danymi szkicu (z zachowaniem zwrotu "2 → 3").
  2. Kontrola ćwiartki i normalizacja, czyli sprowadzenie wyniku do przedziału 0–400g. W praktyce kontroluje się, czy otrzymany azymut jest zgodny z położeniem punktu 3 względem punktu 2 (np. "na NE", "na SW" itp.).

Odpowiedź "A2-3 = 150,6250g" jest poprawna, ponieważ odpowiada jednemu spójnemu kierunkowi odczytanemu/obliczonemu ze szkicu i mieści się w wymaganym zakresie 0–400g.

Pozostałe wartości są typowymi wynikami błędów rachunkowych lub interpretacyjnych:

  • "49,3750g" może wynikać z przyjęcia złej ćwiartki (np. nieuwzględnienie znaków danych lub pomylenie zwrotu linii).
  • "11,1330g" wygląda jak wynik po pominięciu istotnej poprawki (np. dodania 200g) albo pomyleniu, który kąt ze szkicu ma być wykorzystany.
  • "350,6250g" to wartość bliska dopełnienia do 400g, często pojawiająca się przy odwróceniu kierunku (3 → 2 zamiast 2 → 3) lub błędnym przejściu przez 0/400g.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze wykonaj krótką kontrolę logiczną: czy azymut odpowiada temu, gdzie na szkicu leży punkt 3 względem punktu 2 oraz czy wynik zapisano w gradach, a nie w stopniach.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Azymut to miara kierunku linii (np. 2 → 3) w postaci kąta licznego, najczęściej liczona od przyjętego kierunku odniesienia (np. północy) zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W zadaniach szkolnych bywa podawany w gradach (g) i mieści się w zakresie 0–400g.
Gon (g) to jednostka miary kąta, w której pełny obrót ma 400g (a nie 360°). Ułatwia to część obliczeń geodezyjnych i jest często spotykane w zadaniach egzaminacyjnych. Kluczowe jest, by nie mieszać gonów ze stopniami przy interpretacji wyników.
W praktyce wyznacza się kąt kierunku z relacji między ΔX i ΔY (np. przez funkcje trygonometryczne) i następnie dobiera poprawną ćwiartkę na podstawie znaków przyrostów. Na końcu normalizuje się wynik do przedziału 0–400g, aby uzyskać poprawny azymut geodezyjny.
Ponieważ samo "gołe" obliczenie kąta z ilorazu przyrostów może dać wartość właściwą tylko dla części płaszczyzny. Znaki ΔX i ΔY decydują, czy kierunek leży np. w NE, SE, SW czy NW. Brak kontroli ćwiartki prowadzi do wyników przesuniętych o 200g lub do dopełnienia do 400g.
Zapis A2-3 oznacza azymut (kierunek) linii prowadzonej od punktu 2 do punktu 3. Jest to istotne, bo zmiana zwrotu (3 → 2) daje inny azymut, zwykle różniący się o 200g po normalizacji do przedziału 0–400g.
Tak, azymut w zakresie bliskim 400g jest dopuszczalny, jeśli kierunek rzeczywiście jest prawie "przy zerze" (tuż poniżej 400g). W zadaniach szkolnych taka odpowiedź bywa jednak typowym skutkiem odwrócenia zwrotu linii lub błędnej normalizacji (np. wzięcia dopełnienia do 400g).
Najczęstsze błędy to: pomylenie jednostek (g/°), nieuwzględnienie zwrotu linii (2 → 3 vs 3 → 2), brak kontroli znaków ΔX i ΔY, oraz błędne dodanie/odjęcie 200g lub 400g podczas sprowadzania wyniku do zakresu 0–400g. Pomaga szybki szkic ćwiartek i kontrola logiczna.
Dzieje się to wtedy, gdy z obliczeń pomocniczych otrzymujesz kierunek odpowiadający przeciwnej półpłaszczyźnie (np. w wyniku złej ćwiartki albo odwrócenia zwrotu). W praktyce decyzja wynika z położenia punktu końcowego względem początkowego oraz z zasad normalizacji azymutu do 0–400g.
Wykonaj kontrolę "geometryczną": oceń na szkicu, w którą stronę od punktu 2 leży punkt 3 (np. bardziej na wschód czy na zachód) i porównaj z zakresem azymutu. Dodatkowo sprawdź, czy wynik jest w 0–400g i czy nie wygląda na dopełnienie (np. 400g − wartość).
Trenuj seriami krótkie zadania: wyznaczanie azymutu z ΔX/ΔY, zamiana zwrotu (dodanie 200g i normalizacja), oraz szybka kontrola ćwiartki. Warto mieć własną "ściągę" z zasadami 0–400g i typowymi pułapkami. Najlepszy efekt daje liczenie na szkicach podobnych do egzaminacyjnych.
info

Statystycznie 65% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Wartości bliskie 0g/400g lub o "odwróconym" kierunku są typowymi pomyłkami."

Materiały:

  • Podręczniki/ skrypty z geodezji elementarnej: kierunki, azymuty, gony
  • Zestawy zadań rachunkowych z obliczeń geodezyjnych (azymuty i przyrosty współrzędnych)
  • Materiały szkolne do kwalifikacji technik geodeta dotyczące opracowania szkiców i obliczeń

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego