Azymut A2-3 to kierunek linii od punktu 2 do punktu 3 wyrażony jako kąt w układzie geodezyjnym, zapisany w gradach (g). W zadaniach opartych o szkic dane wejściowe mogą wynikać np. z:
- odczytanych przyrostów współrzędnych między punktami (ΔX, ΔY),
- podanych kątów/kierunków nawiązania i kątów w węzłach,
- informacji o zwrocie linii i kierunku odniesienia (np. północ).
Niezależnie od wariantu, kluczowe są dwa kroki:
- Wyznaczenie wartości kierunku zgodnie z danymi szkicu (z zachowaniem zwrotu "2 → 3").
- Kontrola ćwiartki i normalizacja, czyli sprowadzenie wyniku do przedziału 0–400g. W praktyce kontroluje się, czy otrzymany azymut jest zgodny z położeniem punktu 3 względem punktu 2 (np. "na NE", "na SW" itp.).
Odpowiedź "A2-3 = 150,6250g" jest poprawna, ponieważ odpowiada jednemu spójnemu kierunkowi odczytanemu/obliczonemu ze szkicu i mieści się w wymaganym zakresie 0–400g.
Pozostałe wartości są typowymi wynikami błędów rachunkowych lub interpretacyjnych:
- "49,3750g" może wynikać z przyjęcia złej ćwiartki (np. nieuwzględnienie znaków danych lub pomylenie zwrotu linii).
- "11,1330g" wygląda jak wynik po pominięciu istotnej poprawki (np. dodania 200g) albo pomyleniu, który kąt ze szkicu ma być wykorzystany.
- "350,6250g" to wartość bliska dopełnienia do 400g, często pojawiająca się przy odwróceniu kierunku (3 → 2 zamiast 2 → 3) lub błędnym przejściu przez 0/400g.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze wykonaj krótką kontrolę logiczną: czy azymut odpowiada temu, gdzie na szkicu leży punkt 3 względem punktu 2 oraz czy wynik zapisano w gradach, a nie w stopniach.