W tego typu zadaniu napięcie UWY wyznacza się przez analizę schematu: identyfikację węzłów, przyjęcie masy jako punktu odniesienia oraz wykorzystanie zależności dla elementów pasywnych (najczęściej rezystorów) i źródeł zasilania.
Poprawna odpowiedź "2,5 V" oznacza, że po podstawieniu wartości z rysunku i wykonaniu obliczeń (lub prostego wnioskowania z proporcji) napięcie w punkcie wyjściowym przyjmuje właśnie tę wartość. W praktyce jest to często rezultat układu, w którym napięcie jest ustalane przez proporcje elementów (np. dzielnik) albo przez odniesienie/ustalony punkt pracy. Kluczowe jest, aby wynik zawsze odnosić do właściwego węzła odniesienia (masy) oraz nie pominąć elementów dołączonych do węzła wyjściowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "1 V" zwykle wynika z błędnego odczytu wartości elementu na schemacie (np. pominięcie jednego rezystora) albo z przyjęcia innego punktu odniesienia, przez co oblicza się napięcie "na elemencie", a nie napięcie węzła wyjściowego.
- "3 V" to typowy skutek obliczenia napięcia w niewłaściwym miejscu układu (np. na sąsiednim węźle) lub przyjęcia nieprawidłowej zależności proporcji w dzielniku (odwrócenie ról elementów).
- "7,5 V" jest charakterystyczne dla pomylenia napięcia wyjściowego z napięciem zasilania (lub sumą źródeł), albo dla błędu w dodawaniu spadków napięć w oczku, gdy w rzeczywistości interesuje nas napięcie jednego węzła względem masy.
Wskazówka egzaminacyjna: przed liczeniem zaznacz na schemacie masę, nazwij węzły i dopiero potem zapisuj zależności. To ogranicza ryzyko pomyłki "co względem czego" jest mierzone.
