Na schemacie zaciski A i B są połączone trzema równoległymi torami prądu (gałęziami). Dwie gałęzie zawierają rezystory połączone szeregowo:
- gałąź górna: R1 i R2 szeregowo, więc ma rezystancję 100 Ω + 100 Ω = 200 Ω,
- gałąź dolna: R3 i R4 szeregowo, więc ma rezystancję 100 Ω + 100 Ω = 200 Ω.
Kluczowa jest gałąź środkowa: to ciągła linia przewodu łącząca bezpośrednio lewą i prawą szynę, a węzły połączeń są zaznaczone kropkami. Taki przewód (przy pominięciu rezystancji przewodów zgodnie z treścią zadania) ma rezystancję 0 Ω, czyli stanowi zwarcie między A i B.
W połączeniu równoległym obowiązuje zasada, że napięcie na każdej gałęzi jest takie samo, a prąd rozdziela się zgodnie z oporami. Jeżeli jedna z gałęzi ma R = 0 Ω, to dla danego napięcia prąd "wybiera" drogę o najmniejszej rezystancji, a pozostałe gałęzie są w praktyce zbocznikowane (na rezystorach nie odkłada się spadek napięcia, bo A i B są zwarte).
Dlatego rezystancja zastępcza mierzona między A i B wynosi 0 Ω. Odpowiedź "25 Ω" odpowiadałaby błędnemu potraktowaniu układu jak czterech jednakowych rezystorów równolegle. Odpowiedź "100 Ω" wynika z pominięcia gałęzi zwarciowej i/lub błędnego złożenia połączeń. Odpowiedź "∞ Ω" oznaczałaby przerwę w obwodzie (brak przewodzenia), co jest sprzeczne z obecnością wyraźnego przewodu łączącego węzły.
