PUWp to powierzchniowy wskaźnik intensywności próchnicy. Zlicza on liczbę powierzchni zębów: z próchnicą (P), usuniętych z powodu próchnicy (U) oraz wypełnionych (W). W przeciwieństwie do PUWz (zębowego) nie liczy zębów, tylko powierzchnie, dlatego jest bardziej czuły.
Najpierw ustalamy liczbę powierzchni zmienionych próchnicowo. Ubytek klasy V według Blacka obejmuje jedną powierzchnię (okolica przyszyjkowa). Ubytek MOD obejmuje trzy powierzchnie: mezjalną, okluzyjną i dystalną. Razem dla P: 1 + 3 = 4.
Następnie wliczamy powierzchnie brakujących zębów (U). Jeśli nie podano, jakie to zęby, w obliczeniach PUWp standardowo przyjmuje się 5 powierzchni na ząb (model zęba bocznego). Dwa brakujące zęby dają więc 2 × 5 = 10.
Na końcu sumujemy powierzchnie z wypełnieniami (W). Wypełnienie ubytku klasy I zajmuje jedną powierzchnię żującą; dwa takie wypełnienia to 2 × 1 = 2. Ostatecznie PUWp = P + U + W = 4 + 10 + 2 = 16.
Odpowiedź '8' bywa wybierana, gdy pomija się przeliczanie braków zębowych na powierzchnie albo mylnie uznaje MOD za ubytek jednopowierzchniowy. Odpowiedź '12' pojawia się przy błędnym przyjęciu mniejszej liczby powierzchni dla brakujących zębów lub przy niepełnym policzeniu MOD. Odpowiedź '6' odpowiada raczej wskaźnikowi PUWz, gdy zlicza się liczbę zębów dotkniętych próchnicą, brakami i wypełnieniami, a nie liczbę powierzchni.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozpoznaj, czy liczony jest wskaźnik zębowy czy powierzchniowy i zamień opis ubytków (MOD, klasy Blacka) na liczbę powierzchni.
