KWALIFIKACJA MEC5 - CZERWIEC 2024

Odczyt z suwmiarki z noniuszem wykonuje się zawsze w dwóch krokach i następnie sumuje:

• Skala główna – odczytaj wartość w milimetrach położoną bezpośrednio przed zerem noniusza. To jest część "całkowita" wyniku (pełne mm oraz ewentualnie 0,5 mm – zależnie od podziałki).
• Noniusz – znajdź kreskę noniusza, która dokładnie pokrywa się z kreską skali głównej. Numer tej kreski mnoży się przez działkę noniusza (np. 0,1 mm; 0,05 mm; 0,02 mm – zależnie od typu).

W tym zadaniu suma części ze skali głównej i z noniusza daje 16,10 mm. Taki zapis oznacza 16 mm oraz dodatkowe 0,10 mm wynikające z pokrycia odpowiedniej kreski noniusza.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

• "20,10 mm" – błąd w części całkowitej: odpowiada sytuacji, jakby zero noniusza było w okolicy 20 mm. To typowe przy pobieżnym spojrzeniu bez sprawdzenia położenia zera noniusza.
• "16,05 mm" – sugeruje inną działkę elementarną (np. 0,05 mm) albo wybór innej kreski pokrywającej się ze skalą główną. To częsty skutek mylenia typu noniusza lub niedokładnego wskazania linii pokrycia.
• "1,10 mm" – pomylenie zakresu skali i "ucięcie" części całkowitej (pominięcie dziesiątek milimetrów). Zdarza się, gdy uczeń skupia się wyłącznie na noniuszu i najbliższych liczbach, ignorując położenie zera.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw palcem (lub mentalnie) zaznacz zero noniusza i odczytaj milimetry, dopiero potem szukaj jednej, idealnie pokrywającej się kreski noniusza. To ogranicza pomyłki o 10 mm lub o jedną działkę noniusza.