Obwoluta to zewnętrzna papierowa okładka obejmująca książkę. W typowej konstrukcji składa się z pięciu pól ułożonych w jednym pasie: skrzydełko, tylna okładka, grzbiet, przednia okładka i drugie skrzydełko. Jeśli projekt ma być wykonany bez spadów drukarskich, to wymiar obwoluty odpowiada dokładnie wymiarowi potrzebnemu do okrycia książki – bez dodatkowych milimetrów na obcinanie.
Najpierw ustala się format książki. Dla formatu A5 przyjmuje się wymiary 148 × 210 mm (szerokość × wysokość). Wysokość obwoluty jest więc równa wysokości książki, czyli 210 mm.
Następnie liczy się całkowitą szerokość obwoluty jako sumę wszystkich pól w poziomie:
- przednia okładka: 148 mm
- grzbiet: 30 mm (liczony tylko raz)
- tylna okładka: 148 mm
- skrzydełko lewe: 35 mm
- skrzydełko prawe: 35 mm
Suma wynosi: 148 + 30 + 148 + 35 + 35 = 396 mm. Ostateczny wymiar projektu obwoluty to zatem 396 × 210 mm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wariant 248 × 297 mm wskazuje na pomylenie z formatem A4 (297 mm to wysokość A4). Wariant 148 × 210 mm uwzględnia wyłącznie pojedynczą stronę A5, czyli pomija tył, grzbiet i skrzydełka. Wariant 402 × 216 mm sugeruje dodanie spadów (zwiększona wysokość i szerokość), mimo że w treści wyraźnie podano brak spadów drukarskich.
W praktyce w DTP warto rozrysować pola (skrzydełko–tył–grzbiet–przód–skrzydełko) i dopiero potem wprowadzać sumy, co zmniejsza ryzyko pominięcia elementu lub zamiany wymiarów.
