W zadaniu podano normę zużycia zaprawy: 5 kg na 1 m² przy grubości tynku 15 mm. Najpierw trzeba sprawdzić, czy grubość tynku z treści zadania jest taka sama jak w normie.
Grubość tynku wynosi 1,5 cm. Ponieważ 1 cm = 10 mm, to 1,5 cm = 15 mm. Oznacza to, że warunki normy i zadania są identyczne, więc nie wykonuje się żadnej proporcji na grubość — zużycie na 1 m² pozostaje takie samo.
Następnie oblicza się zapotrzebowanie dla całej powierzchni:
- zużycie na 1 m²: 5 kg
- powierzchnia tynku: 20 m²
- zapotrzebowanie: 20 m² × 5 kg/m² = 100 kg
Odpowiedź "100 kg" jest więc poprawna, bo wynika z prostego przemnożenia normy przez obmiar.
Pozostałe propozycje wynikają zwykle z typowych błędów rachunkowych: "50 kg" może pojawić się, gdy ktoś omyłkowo przyjmie 10 m² zamiast 20 m² lub podzieli 20 przez 2 bez uzasadnienia; "30 kg" i "15 kg" to często efekt zakotwiczenia na liczbie 15 (mm) i mylnego traktowania jej jako wyniku albo błędnego dzielenia zamiast mnożenia.
W praktyce na budowie takie obliczenie służy do przygotowania właściwej ilości mieszanki i planowania dostaw, aby nie zabrakło materiału w trakcie tynkowania ani nie powstały niepotrzebne nadwyżki.
