KWALIFIKACJA DRM1 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 10.
Iloma wiązadłami wiąże się wiklinę zieloną średnią?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiklina zielona średnia (świeża, nieobrobiona) jest wiązana w snopki tak, aby były stabilne w magazynowaniu i transporcie. Dla frakcji średniej standardowo stosuje się dwa wiązadła w równych odstępach, co zapobiega rozsypywaniu się, a jednocześnie nie utrudnia późniejszego rozwiązywania.

Pełne wyjaśnienie:

W koszykarstwie-plecionkarstwie wiązanie wikliny zielonej (świeżo pozyskanej, nieobrobionej) jest podstawową czynnością przygotowawczą. Surowiec wiąże się w snopki, aby:

  • utrzymać porządek po sortowaniu według grubości,
  • zapobiec rozsypywaniu się prętów w trakcie przenoszenia,
  • ułatwić składowanie i transport do warsztatu,
  • przyspieszyć późniejsze wydawanie materiału do pracy.

Dla wikliny zielonej średniej właściwą liczbą jest dwa wiązadła. Taka liczba zapewnia kompromis między stabilnością snopka (masa i średnica są większe niż w przypadku wikliny cienkiej) a wygodą użytkową (zbyt wiele wiązań utrudnia szybkie rozwiązywanie i ponowne sortowanie).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Jednym — jedno wiązadło bywa wystarczające dla wikliny cienkiej, ale dla średniej może nie dać stabilności na całej długości snopka, co zwiększa ryzyko "rozjechania się" wiązki.
  • Trzema — to rozwiązanie typowe raczej dla grubszych i cięższych snopków, gdzie potrzeba dodatkowych punktów stabilizacji; dla średniej jest zwykle nadmiarowe.
  • Czterema — jeszcze bardziej nadmiarowe w tej klasie grubości; zwiększa pracochłonność i może utrudniać szybkie rozwiązywanie surowca w pracowni.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: im grubszy i cięższy snopek, tym więcej wiązadeł, ale dla średniej przyjętym standardem są dwa.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wiklina zielona to świeżo pozyskane pręty wierzby, jeszcze niepoddane obróbce (np. gotowaniu, korowaniu, suszeniu). Jest bardziej podatna na odkształcenia i wymaga uporządkowania w snopki, aby łatwo ją przechowywać, transportować i później sortować w pracowni.
"Wiklina średnia" oznacza frakcję o pośredniej grubości prętów między cienką a grubą. To ważne, bo technika przygotowania surowca (m.in. liczba wiązadeł na snopek) zależy od średnicy i masy wiązki — inne zasady stosuje się dla cienkiej, a inne dla grubej.
Dwa wiązadła dają stabilność snopka na długości wiązki: ograniczają rozsypywanie i przesuwanie się prętów podczas przenoszenia. Jednocześnie nie zwiększają nadmiernie pracochłonności i pozwalają szybko rozwiązać wiązkę w warsztacie, gdy surowiec ma być dalej sortowany lub przygotowany do plecenia.
Tak, ale zwykle dotyczy to wikliny cienkiej, gdzie snopek ma mniejszą średnicę i masę. Dla wikliny średniej jedno wiązadło może nie utrzymać prętów w porządku na całej długości, co w praktyce zwiększa ryzyko rozluźnienia wiązki w transporcie lub składowaniu.
Większa liczba wiązadeł bywa potrzebna przy grubych, ciężkich snopkach, gdy sam ciężar i sztywność prętów sprzyjają "rozchodzeniu się" wiązki. Dodatkowe wiązania w równych odstępach stabilizują całość. Warto jednak pamiętać, że zbyt wiele wiązań utrudnia późniejsze rozwiązywanie.
Wiązadła rozmieszcza się w praktyce możliwie równomiernie wzdłuż snopka, tak aby stabilizowały wiązkę w więcej niż jednym punkcie. Nierówne rozmieszczenie powoduje, że jedna część wiązki pozostaje luźna i może się rozpaść podczas przenoszenia lub odkładania do magazynu.
Najczęstsze błędy to: pomylenie liczby wiązadeł dla danej grubości, zastosowanie zbyt małej liczby (snopek się rozpada) albo zbyt dużej (trudno szybko rozwiązać), a także wiązanie w złych miejscach (brak równych odstępów), co zmniejsza stabilność podczas składowania i transportu.
Wiązadła wykonuje się często z odpowiednio dobranych prętów wikliny (z tego samego surowca) albo z materiału syntetycznego stosowanego w pracowni. Kluczowe jest, by wiązadło dobrze trzymało wiązkę, nie przecinało prętów i dawało się sprawnie rozwiązać bez uszkadzania materiału.
Egzamin sprawdza nie tylko samo plecenie, ale też przygotowanie i organizację pracy z surowcem. Prawidłowe wiązanie wikliny w snopki pokazuje, że zdający rozumie zasady sortowania, składowania i transportu materiału. To przekłada się na sprawną pracę i mniejsze straty surowca w praktyce.
Najlepiej uczyć się na przykładach warsztatowych: rozróżniać frakcje (cienka/średnia/gruba), ćwiczyć wiązanie snopków i zapamiętać przypisane reguły (np. liczba wiązadeł). Pomaga też powtarzanie schematów organizacji surowca w pracowni oraz analiza typowych błędów w transporcie i magazynowaniu.
info

Statystycznie 63% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wiklina zielona średnia (świeża, nieobrobiona) jest wiązana w snopki tak, aby były stabilne w magazynowaniu i transporcie.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji DRM.01 dotyczące przygotowania surowców (wiązanie i sortowanie wikliny)
  • Instrukcje warsztatowe/zeszyty ćwiczeń z koszykarstwa-plecionkarstwa (dział: gospodarka surowcem)
  • Konsultacje praktyczne w pracowni: pokaz wiązania snopków i rozmieszczenia wiązadeł

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego