Szablon podstawowy elementu odzieży ma przede wszystkim umożliwić poprawne wykrojenie oraz bezbłędny montaż elementów podczas szycia. Dlatego nanosi się na nim takie informacje, które są bezpośrednio wykorzystywane w krojowni i szwalni.
Poprawna odpowiedź wskazuje typowe oznaczenia szablonowe:
- szerokości szwów i podwinięć (czyli zapasy) – dzięki nim osoba krojąca i szyjąca wie, ile materiału pozostawiono poza linią konstrukcyjną oraz jak wykonać podwinięcie,
- punkty montażowe – nacięcia/znaki, które pomagają złożyć elementy we właściwym miejscu (np. dopasować odcinki o różnej krzywiźnie),
- położenie linii środka elementu – ułatwia kontrolę symetrii, kierunkowanie elementu oraz prawidłowe ułożenie w trakcie szycia i prasowania.
Pozostałe propozycje są mylące, bo mieszają informacje z różnych dokumentów. Wariant z "rodzajem materiału" przenosi na szablon cechy surowcowe, które zwykle opisuje się w karcie wyrobu lub opisie technologicznym, a nie na samym szablonie elementu. Wariant z "wielkością i rodzajem odzieży" oraz "szerokością tkaniny" dotyczy raczej opisu zamówienia, rozmiarówki i gospodarki materiałowej niż oznaczeń konstrukcyjnych na konkretnym elemencie. Wariant z "fasonem odzieży" i "krawędziami narażonymi na uszkodzenie" także nie odpowiada temu, co standardowo musi być na szablonie podstawowym; to informacje technologiczne lub jakościowe, a nie kluczowe znaki montażowo-konstrukcyjne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy szablonu, szukaj odpowiedzi związanych z montażem, osiami/środkiem, zapasami i znakami, a nie z opisem tkaniny, fasonu czy rozmiarów w sensie handlowym.
