Fundamentowanie na kesonach stosuje się wtedy, gdy posadowienie prowadzi się w warunkach utrudnionych przez wodę (np. w rzece, przy wysokim zwierciadle wód gruntowych) i potrzebne jest wykonanie robót w osłoniętej przestrzeni. Keson jest w praktyce komorą/konstrukcją opuszczaną na projektowany poziom posadowienia; w zależności od rozwiązania może umożliwiać wybieranie gruntu spod konstrukcji i stopniowe jej zagłębianie.
Odpowiedź "kesonach." jest właściwa, gdy opis w ramce wskazuje cechy typowe dla tej technologii: komorową konstrukcję, etapowe zagłębianie/opuszczanie oraz prowadzenie robót w warunkach ograniczonego napływu wody.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do innych sposobów posadowienia:
- "blokach." – fundament blokowy to zwykle posadowienie bezpośrednie, oparte na rozłożeniu nacisku na grunt przez masywny element. Nie wymaga charakterystycznej komory i procesu zagłębiania jak przy kesonie.
- "palach." – pale przenoszą obciążenia głębiej (na warstwy nośne) przez elementy smukłe wbijane/wciskane/wiercone. Opisy pali koncentrują się na wbijaniu/ wierceniu i zbrojeniu, a nie na opuszczaniu komory.
- "skrzyniach." – skrzynie fundamentowe (np. skrzynie opuszczane/zalewane) mogą być używane w wodzie, ale ich charakterystyka jest inna; w zadaniach egzaminacyjnych rozpoznanie zwykle opiera się na wskazaniu, czy jest to komora-keson do prowadzenia robót "wewnątrz", czy raczej skrzynia pełniąca funkcję ciężkiego elementu/obudowy.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj w opisie słów i cech funkcjonalnych (komora, zagłębianie przez wybieranie gruntu, praca w osłonie). To zwykle prowadzi do rozpoznania kesonu, nawet jeśli nazwa nie pada wprost.
