Odbiornik jest oporowy (grzałki), więc przyjmuje się cosφ≈1 i moc czynna równa mocy pozornej. Całkowita moc pieca wynosi: P = 3 × 1 kW = 3 kW. Zasilanie jest jednofazowe 230 V, więc prąd obciążenia można oszacować ze wzoru:
I = P / U → I ≈ 3000 W / 230 V ≈ 13 A.
Warunek zadania dotyczy spadku napięcia ΔU% ≤ 3%. Dla 230 V oznacza to dopuszczalny spadek rzędu 0,03 × 230 V ≈ 6,9 V.
W obwodzie jednofazowym spadek napięcia zależy od rezystancji całej pętli prądowej (żyła fazowa i neutralna), dlatego w obliczeniach pojawia się czynnik "2 × L". Rezystancja przewodu maleje wraz ze wzrostem przekroju, więc większy przekrój daje mniejszy spadek napięcia.
Odpowiedź "4 mm2" jest właściwa, bo przy tej długości i prądzie ok. 13 A pozwala spełnić warunek 3% bez "przewymiarowania".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1,5 mm2" – przekrój zbyt mały jak na 45 m: rezystancja przewodu jest większa, więc spadek napięcia rośnie i łatwo przekracza limit 3%.
- "2,5 mm2" – często spotykany w instalacjach, ale przy dłuższych odcinkach i kilkunastoamperowym obciążeniu może nie spełnić restrykcyjnego warunku spadku napięcia.
- "6 mm2" – technicznie zmniejszy spadek napięcia, ale nie jest minimalnym wymaganym przekrojem; w zadaniu chodzi o najmniejszy przekrój spełniający kryterium 3%.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy zadanie dotyczy spadku napięcia, a nie tylko obciążalności prądowej. Przy zasilaniu jednofazowym pamiętaj o długości pętli (zwykle 2 × L).