Obciążalność prądowa długotrwała (Iz) przewodów zależy nie tylko od przekroju żył, ale również od warunków odprowadzania ciepła, czyli m.in. sposobu ułożenia oraz rodzaju przewodu/izolacji. W zadaniu modernizacja polega na zastąpieniu przewodów ADY 4×6 mm2 przewodami YDY 4×10 mm2 oraz LgYżo 10 mm2, ułożonymi w korytku kablowym w podłodze, co determinuje wybór odpowiedniej tabeli.
W praktyce rozwiązanie przebiega typowo tak:
- wybiera się tabelę dla właściwego sposobu ułożenia (korytko w podłodze nie jest tożsame z ułożeniem w powietrzu),
- odczytuje się obciążalność dla danego przekroju i typu przewodu,
- uwzględnia się założenia z tabel, takie jak liczba żył obciążonych w przewodzie wielożyłowym,
- jeżeli zadanie tego wymaga, stosuje się współczynniki korekcyjne (np. związane z warunkami cieplnymi lub grupowaniem przewodów w korytku).
Po wykonaniu tych kroków dla wskazanego zestawu przewodów otrzymuje się obciążalność prądową równą 44,59 A.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 48,23 A i 49,00 A zwykle odpowiadają sytuacji, gdy przyjęto inne warunki z tabel (np. inny sposób ułożenia lub pominięto część korekt), przez co wynik jest zawyżony.
- 53,00 A jest jeszcze bardziej zawyżone i najczęściej wynika z błędu polegającego na odczycie wartości dla korzystniejszych warunków chłodzenia (np. swobodniejsze ułożenie) albo z założenia, że większy przekrój automatycznie daje taką wartość bez ograniczeń montażowych.
Wskazówka egzaminacyjna: przed odczytem z tabel zawsze dopasuj metodę ułożenia (tu: korytko w podłodze) i sprawdź, czy tabela dotyczy przewodu wielożyłowego czy pojedynczych żył, bo to częsty powód rozbieżności wyników.
