Dobór przewodu do obwodu gniazd jednofazowych w układzie TN-S należy wykonać dwuetapowo: najpierw sprawdzić wymaganą liczbę żył, a następnie obciążalność długotrwałą w danych warunkach ułożenia (metoda A1 z tabeli).
1) Wymóg układu TN-S
W TN-S przewód ochronny PE jest prowadzony oddzielnie od przewodu neutralnego N. Dla obwodu 1‑fazowego gniazda potrzebujesz więc trzech żył: L + N + PE. Odpowiedzi z zapisem 2×… nie zapewniają oddzielnego PE, więc nie spełniają warunku sieci TN-S, nawet jeśli mają wysoką obciążalność.
2) Warunek cieplny Iz ≥ In
Wyłącznik nadprądowy B16A ma prąd znamionowy In = 16 A. Aby przewód nie ulegał przegrzaniu przy długotrwałym obciążeniu, wymaga się spełnienia zależności Iz ≥ In, gdzie Iz to obciążalność długotrwała z tabeli dla danej metody instalacji.
Ocena odpowiedzi z tabeli
- YDYp 2×1,5 – 14,5 A: odpada podwójnie: ma tylko 2 żyły oraz Iz < 16 A.
- YDYp 2×2,5 – 19,5 A: mimo Iz ≥ 16 A nadal jest niepoprawny, bo ma 2 żyły, a w TN-S potrzebny jest oddzielny PE.
- YDYp 3×1,5 – 13,5 A: ma wymaganą liczbę żył (L, N, PE), ale Iz < 16 A, więc nie można go zabezpieczyć B16A w tej metodzie ułożenia.
- YDYp 3×2,5 – 18 A: spełnia oba kluczowe warunki: ma 3 żyły dla TN-S oraz Iz ≥ 16 A dla zabezpieczenia B16A.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z tabelą zawsze najpierw odfiltruj odpowiedzi niespełniające wymogu funkcjonalnego (tu: liczba żył w TN-S), a dopiero potem porównuj wartości prądów (Iz) z prądem zabezpieczenia (In).