KWALIFIKACJA ELE5 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 33.
Korzystając z przedstawionej tabeli obciążalności długotrwałej dobierz minimalny przekrój przewodów dla instalacji trójfazowej ułożonej przewodami YDY w rurze instalacyjnej na ścianie drewnianej (sposób B2). Wartość przewidywanego prądu obciążenia instalacji wynosi 36 A.
Ilustracja przedstawia tabelę obciążalności długotrwałej przewodów miedzianych z izolacją PVC, składających się z trzech żył
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobór wykonuje się z tabeli obciążalności długotrwałej dla sposobu ułożenia B2 (YDY w rurze na ścianie drewnianej): wybiera się najmniejszy przekrój, dla którego dopuszczalny prąd jest nie mniejszy niż prąd obciążenia Ib = 36 A.
Dlatego właściwy jest przekrój 10 mm2, a 4 i 6 mm2 są zbyt małe, natomiast 16 mm2 nie jest minimalne.

Pełne wyjaśnienie:

W tym typie zadania kryterium jest proste: trzeba dobrać minimalny przekrój przewodu tak, aby jego obciążalność długotrwała (dopuszczalny prąd ciągły) była co najmniej równa przewidywanemu prądowi obciążenia instalacji. W treści podano kontekst, który decyduje o tym, jakiej kolumny/wiersza tabeli należy użyć: instalacja trójfazowa, przewód YDY, ułożenie w rurze instalacyjnej na ścianie drewnianej, czyli metoda B2.

Postępowanie:

  • Odczytaj z tabeli obciążalności wartość dopuszczalnego prądu dla przewodów YDY w sposobie ułożenia B2 (zgodnie z tabelą pokazaną w zadaniu).
  • Porównaj tę wartość z prądem obciążenia Ib = 36 A.
  • Wybierz najmniejszy przekrój, dla którego obciążalność z tabeli spełnia warunek: Iz ≥ Ib.

Odpowiedź "10 mm2" jest poprawna, bo jest pierwszą (najmniejszą) z podanych wartości, która w tej metodzie ułożenia spełnia warunek prądowy dla 36 A.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:

  • "4 mm2" – typowo ma zbyt małą obciążalność długotrwałą w porównaniu z 36 A w warunkach ograniczonego chłodzenia (rura na podłożu palnym), więc nie spełnia warunku Iz ≥ Ib.
  • "6 mm2" – bywa wystarczające w niektórych sposobach ułożenia lub przy innych założeniach, ale w zadanym układzie (B2) według tabeli jest niewystarczające dla 36 A, więc wybór wynika zwykle z pomylenia metody ułożenia albo z pamięciowych "regułek".
  • "16 mm2" – nawet jeśli spełnia warunek prądowy, to nie jest odpowiedzią na pytanie, bo zadanie wymaga minimalnego przekroju.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach tabelarycznych zawsze szukaj słowa "minimalny" i upewnij się, że korzystasz z właściwej części tabeli (metoda ułożenia, rodzaj przewodu, liczba żył obciążonych, ewentualne współczynniki korekcyjne, jeśli są podane).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wybierz w tabeli wiersz/kolumnę dla właściwego sposobu ułożenia i typu przewodu, potem znajdź najmniejszy przekrój, dla którego dopuszczalny prąd długotrwały jest nie mniejszy niż prąd obciążenia Ib. Na egzaminie kluczowe jest słowo "minimalny".
To dopuszczalny prąd, który przewód może przenosić w sposób ciągły w danych warunkach ułożenia, bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury pracy izolacji. Zależy m.in. od przekroju, materiału żyły, izolacji oraz sposobu chłodzenia wynikającego z montażu.
Sposób ułożenia opisuje warunki oddawania ciepła przez przewód. Przewód w rurze na ścianie (zwłaszcza na podłożu o innych właściwościach) ma zwykle gorsze chłodzenie niż przewód na powietrzu, więc dla tego samego prądu może wymagać większego przekroju.
Nie zawsze "inaczej", ale w tabelach często rozróżnia się liczbę żył obciążonych i układ przewodów, co wpływa na obciążalność. W trójfazie zwykle pracują trzy żyły fazowe, a to może oznaczać inny wariant w tabeli niż dla obwodu jednofazowego.
Najczęstsze pomyłki to: wybór niewłaściwego sposobu ułożenia, pomylenie typu przewodu (np. kabel vs przewód), nieuwzględnienie liczby żył obciążonych oraz szukanie "najbliższej" wartości zamiast sprawdzenia warunku Iz ≥ Ib. Częsty jest też wybór większego przekroju mimo polecenia "minimalny".
Zwykle tak, ponieważ rura ogranicza oddawanie ciepła i pogarsza warunki chłodzenia. Dlatego w tabelach obciążalności dla ułożenia w rurze dopuszczalne prądy często są niższe niż dla ułożenia bardziej "otwartego". Ostatecznie zawsze decyduje tabela przypisana do metody ułożenia.
Gdy warunki pracy odbiegają od przyjętych w tablicach bazowych, np. inna temperatura otoczenia, grupowanie wielu obwodów obok siebie, inne warunki wentylacji lub specyficzny montaż. Jeśli w zadaniu nie podano korekt, zwykle przyjmuje się wartości bez dodatkowych współczynników.
Na egzaminie nie należy zgadywać "z pamięci", bo obciążalność zależy silnie od sposobu ułożenia. Bez tabeli można mieć tylko intuicję, ale nie pewność. W tym zadaniu kluczowe jest wykorzystanie konkretnej tabeli dla B2, która rozstrzyga, czy 6 mm2 spełnia warunek prądowy.
Bo pytanie wymaga minimalnego przekroju. Jeśli mniejszy przekrój spełnia warunek obciążalności długotrwałej, to większy nie jest poprawną odpowiedzią w teście jednokrotnego wyboru. To typowa pułapka: "wezmę większy, bo bezpieczniej", ale niezgodnie z poleceniem.
Ćwicz pracę z tabelami: rozpoznawanie sposobów ułożenia, rodzaju przewodu i liczby żył obciążonych. Rozwiązuj zestawy z różnymi prądami i warunkami montażu. Utrwal też logikę doboru: najpierw dobór z warunku prądowego (Iz ≥ Ib), potem dopiero inne warunki (spadek napięcia, zwarcia), jeśli są wymagane.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 58% zdających egzamin. średnie

Materiały:

  • Tablice obciążalności długotrwałej przewodów i kabli dla różnych sposobów ułożenia
  • Podręczniki do instalacji elektrycznych omawiające dobór przekroju i metody ułożenia
  • Zadania ćwiczeniowe: dobór przekroju dla różnych prądów i sposobów układania

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego