W pomieszczeniach przemysłowych o podwyższonym ryzyku pożarowym dobór kabli musi ograniczać możliwość zapłonu oraz rozprzestrzeniania płomienia wzdłuż tras kablowych. Dlatego niepożądane są elementy konstrukcji kabla wykonane z materiałów łatwopalnych na zewnątrz.
Odpowiedź "Zewnętrznego oplotu włóknistego" jest poprawna, ponieważ oplot z włókien naturalnych (np. juta, bawełna, papier) stanowi dodatkowe paliwo w pożarze. Taka warstwa może szybciej się zapalić i sprzyjać przenoszeniu ognia wzdłuż kabla, a więc zwiększać ryzyko rozprzestrzenienia pożaru między strefami. W ujęciu wymagań klasyfikacyjnych reakcji kabli na ogień (np. w podejściu normowym PN-EN 50575) dąży się do stosowania rozwiązań o lepszych właściwościach ogniowych, bez zewnętrznych, łatwopalnych "tekstyliów".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Pancerza stalowego" – pancerz jest metalową ochroną mechaniczną; sam w sobie nie jest materiałem palnym i bywa stosowany tam, gdzie kabel wymaga zabezpieczenia przed uszkodzeniem.
- "Powłoki polietylenowej" – powłoka z tworzywa może występować w kablach, a o dopuszczalności decydują m.in. wymagania dotyczące reakcji na ogień całego wyrobu (klasa, dymienie, itp.), a nie sam fakt użycia PE.
- "Żył aluminiowych" – aluminium jest powszechnie stosowanym materiałem przewodzącym w kablach zasilających (szczególnie o większych przekrojach). Kluczowe w kontekście pożaru jest to, jakie materiały zastosowano w izolacji i warstwach zewnętrznych oraz jak kabel zachowuje się w badaniach reakcji na ogień.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w odpowiedziach pojawia się element "włóknisty/tekstylni", a pytanie dotyczy stref pożarowych, warto sprawdzić, czy nie chodzi o dodatkowe obciążenie ogniowe i łatwiejsze rozprzestrzenianie płomienia po powierzchni kabla.
