W schemacie produkcji miodu pitnego kluczowym etapem powstawania alkoholu jest fermentacja. To proces biochemiczny prowadzony przez drożdże, w którym cukry zawarte w nastawie (brzeczce miodowej) są przekształcane przede wszystkim w etanol oraz dwutlenek węgla. Dlatego prawdziwe jest stwierdzenie, że fermentacja wiąże się z użyciem drożdży w celu uzyskania alkoholu.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ przypisują definicję fermentacji do innych operacji technologicznych:
- Klaryfikacja (klarowanie) nie służy do wytwarzania alkoholu. Jej celem jest poprawa przejrzystości i stabilności napoju, m.in. przez usuwanie zawiesin i osadów (np. pozostałości drożdży po fermentacji) metodami fizycznymi lub z użyciem środków klarujących.
- Dozowanie oznacza odmierzanie i podawanie określonej ilości surowca, dodatku lub produktu na danym etapie procesu. Jest to operacja organizacyjno-techniczna, a nie przemiana cukrów w alkohol.
- Pasteuryzacja to utrwalanie termiczne (ograniczenie liczby drobnoustrojów i aktywności enzymów) w celu zwiększenia trwałości. W praktyce wykonuje się ją po fermentacji lub w gotowym produkcie; wysoka temperatura działa na drożdże hamująco, więc nie jest to etap "dodawania drożdży do przekształcania cukrów".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się słowa "drożdże", "cukry" i "alkohol", to niemal zawsze chodzi o fermentację. Jeśli mowa o "przejrzystości", "osadzie" i "klarowności" – myśl o klaryfikacji, a gdy o "utrwalaniu cieplnym" – o pasteuryzacji.
