W zadaniu podano rozstaw osiowy wiązarów równy 100 cm. Rozstaw osiowy oznacza odległość mierzona między osiami (środkami) sąsiednich elementów.
Wymagana jest odległość w świetle, czyli prześwit pomiędzy elementami mierzony "pustą" przestrzenią (między ich bocznymi płaszczyznami). Aby przejść z rozstawu osiowego na prześwit, trzeba odjąć szerokość jednego elementu (bo od osi do osi "wchodzi" szerokość jednego z nich w kierunku do sąsiedniego).
Krok 1: wartość nominalna
Rozstaw osiowy: 100 cm
Szerokość krokwi: 10 cm
Prześwit nominalny: 100 − 10 = 90 cm
Krok 2: wartości skrajne z tolerancją
Dopuszczalne odchylenie rozstawu to ±1 cm, więc rozstaw osiowy może wynosić od 99 cm do 101 cm.
- Minimalny prześwit wystąpi przy minimalnym rozstawie osiowym: 99 − 10 = 89 cm.
- Maksymalny prześwit wystąpi przy maksymalnym rozstawie osiowym: 101 − 10 = 91 cm.
Dlatego poprawny zakres to minimalna 89 cm, maksymalna 91 cm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Wariant "Minimalna 88 cm, maksymalna 90 cm" sugeruje błędne zastosowanie tolerancji (np. odjęcie tolerancji dwukrotnie lub przyjęcie niewłaściwej zależności między rozstawem a prześwitem).
- Wariant "Minimalna 90 cm, maksymalna 91 cm" odpowiada sytuacji, w której pominięto tolerancję po stronie minimalnej i policzono tylko wartość nominalną dla minimum.
- Wariant "Minimalna 91 cm, maksymalna 92 cm" wynika zwykle z dodania tolerancji do prześwitu bez sprawdzenia dolnej granicy albo z błędu znaku (przesunięcia całego zakresu w górę).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze licz dwie granice (min i max) osobno, podstawiając wartości skrajne wynikające z ±, zamiast "dopasowywać" wynik do intuicji.
