KWALIFIKACJA MOD3 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 15.
Jaka jest maksymalna wysokość nakładu materiału, jeśli do rozkroju zastosowano krajarkę z nożem tarczowym wielokątnym?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Maksymalna wysokość nakładu przy krajarkach tarczowych z nożem wielokątnym jest ograniczona konstrukcją tarczy i sposobem prowadzenia cięcia. Takie noże stosuje się do relatywnie niskich nakładów, aby zachować stabilność warstw i dokładność linii cięcia. Dlatego poprawna jest wartość 40 mm.

Pełne wyjaśnienie:

Wysokość nakładu (czyli łączna grubość warstw materiału w układzie do krojenia) dobiera się do możliwości narzędzia tnącego oraz do wymagań jakościowych rozkroju. Krajarka z nożem tarczowym wielokątnym pracuje tarczą o ograniczonej średnicy i określonej geometrii krawędzi tnącej, co w praktyce oznacza, że najlepiej sprawdza się przy niższych nakładach.

Odpowiedź "40 mm" jest poprawna, ponieważ dla tego typu rozwiązania technologicznego przyjmuje się niski maksymalny nakład, tak aby:

  • utrzymać stabilność warstw (mniejsze ryzyko przesunięć i "uciekania" tkaniny),
  • zachować prostopadłość i powtarzalność krawędzi cięcia,
  • ograniczyć typowe wady (poszarpanie, zaciągnięcia, zniekształcenia elementów),
  • zwiększyć bezpieczeństwo pracy i kontrolę nad narzędziem.

Pozostałe wartości są nieprawidłowe, bo sugerują nakłady charakterystyczne dla innych technik rozkroju lub dla rozwiązań przeznaczonych do znacznie większej grubości cięcia. "70 mm" bywa mylone z parametrami innych noży/urządzeń, ale w kontekście noża tarczowego wielokątnego przekracza typowe ograniczenia jakości i prowadzenia cięcia. "240 mm" oraz "300 mm"

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się krajarka tarczowa (zwłaszcza z nożem wielokątnym), najpierw myśl o niskich nakładach. Wysokie wartości rzędu setek milimetrów zwykle dotyczą innych metod rozkroju i nie pasują do tarczy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wysokość nakładu to łączna grubość wszystkich warstw materiału ułożonych do rozkroju. W praktyce wpływa na dobór urządzenia tnącego, jakość krawędzi cięcia i ryzyko przesuwania się warstw. Zbyt wysoki nakład dla danej krajarki może powodować odchyłki wymiarów i uszkodzenia materiału.
Tnie ona materiał obracającą się tarczą, której krawędź ma wielokątny (zębaty) kształt. Taka geometria ułatwia "chwytanie" materiału, ale narzędzie ma ograniczoną zdolność przecinania bardzo grubych nakładów. Dlatego zwykle stosuje się je do niższych nakładów i precyzyjnych prac.
Ograniczenie wynika z konstrukcji tarczy (średnica, sztywność, sposób prowadzenia) oraz z tego, że przy większej grubości trudniej utrzymać prostopadłość cięcia i stabilność warstw. Wysoki nakład zwiększa opory i ryzyko przesunięć, co pogarsza dokładność wykrojów i jakość krawędzi.
Najczęstsze skutki to przesunięcie warstw (elementy różnią się wymiarami), nierówna krawędź cięcia, poszarpania lub zaciągnięcia oraz deformacje delikatnych tkanin. W efekcie rośnie liczba braków i czas poprawek. Dlatego parametry nakładu dobiera się do możliwości konkretnego narzędzia.
Nie. Zależy od modelu urządzenia, rodzaju noża, mocy, średnicy tarczy i zaleceń producenta, a także od materiału (śliskość, sprężystość, gramatura). Na egzaminie często sprawdza się wartości typowe dla danej technologii, ale w praktyce należy kierować się dokumentacją i próbami technologicznymi.
Krajarka tarczowa ma obracającą się tarczę (jak "krążek"), pionowa ma nóż prosty poruszający się w pionie, a taśmowa wykorzystuje taśmę tnącą w ciągłym ruchu. W zadaniach o nakładzie tarczowa zwykle sugeruje niższe wartości, a metody przeznaczone do grubych nakładów pojawiają się przy innych typach narzędzi.
Najczęściej są to materiały wymagające sprawnego, szybkiego cięcia w niższych nakładach, gdzie ważna jest kontrola nad linią cięcia. Dobór zależy od organizacji krojowni i asortymentu. Przy materiałach bardzo śliskich lub mocno elastycznych szczególnie ważne jest ograniczanie wysokości nakładu, by warstwy się nie przemieszczały.
Kluczowe jest stosowanie osłon, praca zgodnie z instrukcją, stabilne ułożenie nakładu i trzymanie dłoni poza strefą cięcia. Należy też kontrolować stan ostrza/tarczy oraz wyłączać urządzenie przed regulacją. Zbyt wysoki nakład zwiększa opory i może pogarszać kontrolę, więc jest także ryzykiem BHP.
Często dotyczą doboru technologii rozkroju, oznaczeń i organizacji krojowni, a także ograniczeń sprzętu (np. wysokości nakładu) i jakości wykrojów. Pojawiają się też zadania o układach kroju, oszczędności materiału i błędach powodujących odchyłki w wymiarach elementów odzieży.
Pomaga tworzenie krótkich fiszek porównawczych: typ urządzenia → przeznaczenie → typowe ograniczenia. Dobrze też łączyć liczby z obrazem technologii (tarcza = niższy nakład). Jeśli masz dostęp do pracowni, warto zapamiętywać parametry z tabliczek znamionowych i instrukcji, bo to wzmacnia pamięć kontekstową.
info

Około 40% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Maksymalna wysokość nakładu przy krajarkach tarczowych z nożem wielokątnym jest ograniczona konstrukcją tarczy i sposobem prowadzenia cięcia."

Materiały:

  • Instrukcje obsługi i karty techniczne producentów krajarni tarczowych (parametry: maks. wysokość cięcia)
  • Podręczniki technologii odzieży dotyczące krojenia i rozkroju
  • Materiały dydaktyczne z pracowni rozkroju (porównanie: krajarka pionowa, taśmowa, tarczowa)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego