W kosztorysowaniu robót wykończeniowych (np. malowanie, tynkowanie, okładziny) podstawą jest prawidłowy przedmiar, czyli określenie ilości robót w jednostkach takich jak m². Dla ścian najczęściej liczy się pole powierzchni, a następnie wykonuje odliczenia otworów (drzwi, okna), bo na tych fragmentach nie wykonuje się danej warstwy lub wykonuje się ją w innym zakresie.
Krok 1: pole całej ściany
Ściana ma wymiary 3 m × 4 m, więc jej pole wynosi: 3 × 4 = 12 m².
Krok 2: pole otworu drzwiowego
Drzwi mają wymiary 0,9 m × 2 m, więc pole otworu to: 0,9 × 2 = 1,8 m².
Krok 3: odliczenie otworu
Powierzchnia do ujęcia w przedmiarze po odliczeniu drzwi: 12 − 1,8 = 10,2 m².
Dlaczego poprawna odpowiedź to 10 m²?
W praktyce kosztorysowej i w zadaniach testowych często stosuje się zaokrąglenie do pełnych m² (lub do przyjętej dokładności). Wynik dokładny 10,2 m² po zaokrągleniu do pełnych m² daje 10 m².
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 11 m² – odpowiada sytuacji, gdy ktoś odliczy otwór w przybliżeniu lub zaokrągli niepoprawnie (np. "w górę" bez ustalonej zasady).
- 12 m² – to pole całej ściany bez odliczenia drzwi; błąd wynika z pominięcia otworu.
- 13 m² – to wynik niemożliwy w tym układzie, bo po odjęciu dodatniej powierzchni nie można uzyskać wartości większej niż 12 m²; zwykle jest to skutek błędu rachunkowego lub dodania pola drzwi.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj pośrednie wyniki z jednostkami (m²). To pomaga uniknąć pomyłek jednostek i przypadkowego dodawania/odejmowania niewłaściwych wartości.
