W przedmiarze robót tapetarskich kluczowe jest ustalenie powierzchni ścian przeznaczonych do oklejenia, bo to ona determinuje zużycie materiału (tapety i zwykle także kleju). W pomieszczeniu prostokątnym ściany tworzą "pas" o wysokości równej wysokości pomieszczenia, dlatego ich łączną powierzchnię można liczyć jako:
powierzchnia ścian = obwód pomieszczenia × wysokość.
Dla wymiarów 4 m × 5 m obwód wynosi 2·(4+5), a następnie mnoży się go przez 2,5 m. To jest poprawne podejście do wyznaczenia powierzchni ścian.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne lub mylące?
- "Oblicz powierzchnię podłogi i pomnóż przez wysokość pomieszczenia." To nie odpowiada geometrii ścian. Podłoga ma jednostkę m², a po pomnożeniu przez wysokość otrzymuje się m³ (objętość), która nie jest miarą tapetowania.
- "Oblicz powierzchnię sufitu i pomnóż przez wysokość pomieszczenia." Sufit (jak podłoga) daje pole m², a mnożenie przez wysokość prowadzi do objętości. Tapeta jest liczona po powierzchni ścian, a nie po objętości pomieszczenia.
- "Oblicz powierzchnię jednej ściany i pomnóż przez liczbę ścian." W prostokątnym pomieszczeniu są zwykle dwie ściany o wymiarach 4 m × 2,5 m i dwie o wymiarach 5 m × 2,5 m. Pomnożenie pola "jednej" ściany przez 4 może dać zły wynik, jeśli wybierze się ścianę krótszą lub dłuższą. Poprawnie należałoby zsumować pola wszystkich ścian albo właśnie użyć obwodu.
W praktyce wykonawczej często dodatkowo odejmuje się/uwzględnia otwory (okna, drzwi) zgodnie z przyjętymi zasadami przedmiarowania oraz przelicza wynik na liczbę rolek (szerokość i długość rolki, dopasowanie wzoru, zapas na docinki). Jednak jako ogólna metoda wyjściowa do obliczenia ilości tapety podejście "obwód × wysokość" jest najbardziej poprawne i uniwersalne.
