W spalinach prawidłowo działającego silnika ZI zdecydowaną większość stanowią składniki, które w typowych ujęciach opisowych traktuje się jako "nieszkodliwe" lub podstawowe: azot (N2), dwutlenek węgla (CO2), para wodna (H2O) oraz niewielki udział tlenu (O2). W takim silniku tylko niewielka reszta, rzędu około 1% objętości, to łącznie składniki szkodliwe.
Do tej grupy zalicza się przede wszystkim: tlenek węgla (CO), niespalone węglowodory (HC) oraz tlenki azotu (NOx). Ich suma zależy od warunków spalania i składu mieszanki. Gdy mieszanka jest bogata (λ<1), typowo rosną CO i HC, bo brakuje tlenu do pełnego dopalenia. Gdy mieszanka jest uboga (λ>1), zwykle maleje CO, rośnie udział O2, a NOx może wzrastać, bo sprzyjają mu warunki temperaturowe w komorze spalania.
Dlatego odpowiedź "około 1%" jest właściwa, bo pytanie nie dotyczy pojedynczego parametru (np. samego CO), lecz sumarycznej zawartości składników szkodliwych w spalinach silnika sprawnego technicznie. Z kolei wartości typu "do 0,3%" kojarzą się z praktyką pomiarów analizatorem (często dla CO na biegu jałowym), ale to nie jest suma wszystkich składników szkodliwych. Odpowiedzi "około 5%" i "powyżej 5%" sugerowałyby nietypowo wysoki udział zanieczyszczeń, bardziej charakterystyczny dla nieprawidłowej pracy (np. istotne problemy z mieszanką, zapłonem lub doładowaniem w innych konstrukcjach), a nie dla silnika działającego prawidłowo.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści występuje "zawartość składników szkodliwych" bez wymienienia konkretnego gazu, zwykle chodzi o ujęcie zbiorcze (CO+HC+NOx), a nie o limit jednego składnika z tabeli badań.
