Zadanie dotyczy nakładu robocizny (roboczogodzin, r-g) potrzebnego do wykonania warstwy ścieralnej z mieszanki mineralno-asfaltowej. W praktyce kosztorysowej taki nakład przyjmuje się z normatywów KNR dla danej technologii, materiału i kategorii pracowników (tu: bitumiarze grupa II).
Krok 1. Obliczenie powierzchni robót
Warstwa ścieralna jest opisana długością i szerokością, więc liczymy pole w m²:
200 m × 5 m = 1000 m².
Krok 2. Dobór normatywu
Z kontekstu wynika, że dla warstwy ścieralnej z mieszanki grysowo-żwirowej normatyw dla 3 cm wynosi ok. 0,023 r-g/m², a za każdy kolejny 1 cm grubości stosuje się dodatek ok. 0,0066 r-g/m². Dla 4 cm otrzymujemy więc:
0,023 + 0,0066 = 0,0296 r-g/m².
Krok 3. Obliczenie łącznej liczby roboczogodzin
Łączny nakład robocizny to pole razy normatyw jednostkowy:
1000 m² × 0,0296 r-g/m² = 29,60 r-g.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wartości typu 4,10 r-g lub 5,80 r-g są zbyt małe jak na 1000 m² i zwykle wynikają z błędu rzędu wielkości: pominięcia zera w powierzchni (np. 100 m² zamiast 1000 m²) albo użycia niewłaściwego, znacznie mniejszego normatywu.
- Wartość 39,50 r-g jest zbyt duża w stosunku do wyliczenia z podanych normatywów. Taki wynik może powstać, gdy ktoś błędnie doda zbyt duży dodatek za grubość, zastosuje normę dla innej mieszanki/warstwy albo omyłkowo przyjmie inną kategorię robocizny niż "bitumiarze grupa II".
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj trzy elementy: (1) czy pole jest w m² i ma właściwy rząd wielkości, (2) czy normatyw dotyczy tej samej warstwy i mieszanki, (3) czy uwzględniono korektę za grubość (jeżeli KNR ją przewiduje).
