Krzywa podaży pokazuje, jaką ilość dobra producenci oferują przy różnych cenach, przy założeniu niezmiennych pozostałych warunków. Gdy mówimy o przesunięciu krzywej podaży z S do S1, chodzi o zmianę pozacenowych determinant podaży (czyli zmianę warunków produkcji/rynkowych), a nie o zwykłą reakcję na zmianę ceny.
Odpowiedź "Zmiana technologii wytwarzania na wydajniejszą." jest właściwa, ponieważ postęp technologiczny zwykle:
- obniża koszt wytworzenia jednej sztuki (koszt jednostkowy),
- zwiększa wydajność pracy i kapitału,
- pozwala produkować więcej przy tych samych zasobach.
W efekcie producenci mogą i chcą dostarczać większą ilość przy każdej cenie, co odpowiada przesunięciu podaży (typowo w prawo).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do przesunięcia podaży w kierunku wzrostu?
- "Wzrost cen podzespołów montowanych w komputerach." oznacza wzrost kosztów produkcji. Wyższe koszty zmniejszają opłacalność wytwarzania, więc podaż ma tendencję do spadku (przesunięcie w lewo), a nie do wzrostu.
- "Spadek liczby producentów." to zmniejszenie liczby sprzedawców na rynku, co zazwyczaj ogranicza łączne zdolności produkcyjne branży. Taki bodziec również prowadzi do spadku podaży rynkowej.
- "Wzrost cen komputerów." to zmiana ceny dobra – na standardowym wykresie podaży powoduje przede wszystkim ruch wzdłuż istniejącej krzywej (zmianę wielkości podaży), a nie przesunięcie całej krzywej. Przesunięcie wymaga zmiany warunków innych niż cena.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści odpowiedzi pojawia się technologia, koszty, podatki, liczba sprzedawców, ceny czynników produkcji, to zwykle są to czynniki przesuwające podaż. Jeśli pojawia się wyłącznie cena samego produktu, to najczęściej chodzi o ruch po krzywej.
