KWALIFIKACJA GIW7 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 30.
Jaki będzie ubytek zasobów przemysłowych przy przemieszczeniu frontu eksploatacyjnego o szerokości a = 30 m na długości L = 100 m i wysokości ściany eksploatacyjnej H = 20 m, oraz średnim ciężarze objętościowym kopaliny qo = 2,0 Mg/m³?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyznaczyć ubytek zasobów, liczy się objętość bryły urabianej: V = a·L·H = 30·100·20 = 60 000 m³. Następnie masę: M = V·q_o = 60 000·2,0 = 120 000 Mg. Pozostałe odpowiedzi wynikają z pominięcia wymiaru lub błędu rachunkowego.

Pełne wyjaśnienie:

Ubytek zasobów przemysłowych w takim zadaniu rozumiemy jako masę kopaliny odpowiadającą przesunięciu frontu eksploatacyjnego o zadane wymiary. Najpierw trzeba policzyć, jaką objętość obejmuje ten postęp robót, a dopiero potem przeliczyć ją na masę przy użyciu średniego ciężaru objętościowego.

1) Objętość urabianej bryły
Przyjmujemy kształt prostopadłościanu o wymiarach: szerokość a, długość L oraz wysokość H. Zatem:
V = a · L · H
V = 30 m · 100 m · 20 m = 60 000 m³.

2) Przeliczenie objętości na masę
Średni ciężar objętościowy q_o jest podany w Mg/m³, czyli mówi, ile megagramów (ton) przypada na 1 m³ kopaliny. Stosujemy zależność:
M = V · q_o
M = 60 000 m³ · 2,0 Mg/m³ = 120 000 Mg.

Dlaczego inne odpowiedzi są błędne?

  • Wynik 100 000 Mg zwykle pojawia się po błędnym przeliczeniu lub zaniżeniu jednego z wymiarów (np. omyłkowe użycie 50 000 m³ zamiast 60 000 m³) albo po niepełnym mnożeniu.
  • Wynik 180 000 Mg to typowy skutek pomyłki arytmetycznej (np. wzięcie 90 000 m³ zamiast 60 000 m³) lub niepoprawnego zaokrąglania w trakcie obliczeń.
  • Wynik 200 000 Mg może wynikać z błędnego przyjęcia większego q_o (np. 3,33 zamiast 2,0) albo z pomylenia wymiarów i przeszacowania objętości.

Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, sprawdź rząd wielkości. Tutaj 30·100·20 daje dziesiątki tysięcy m³; przy 2 Mg/m³ masa powinna być rzędu setek tysięcy Mg, więc 120 000 Mg jest logiczne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw liczysz objętość urabianej bryły: V = a·L·H. Potem przeliczasz na masę: M = V·q_o, gdzie q_o jest w Mg/m³. Jednostki m³ skracają się, a wynik wychodzi w Mg (tonach).
q_o mówi, jaka masa kopaliny przypada na 1 m³ jej objętości. Gdy q_o = 2,0 Mg/m³, to 1 m³ kopaliny ma masę 2,0 Mg. Dzięki temu można szybko przeliczać objętość postępu robót na ubytek masy zasobów.
W zadaniach egzaminacyjnych przesunięcie frontu o szerokość, długość i wysokość ściany traktuje się jako prostą bryłę o stałych wymiarach. To przybliżenie pozwala obliczyć objętość przez V = a·L·H bez modelowania skarp, nierówności i strat technologicznych.
Skoro q_o podano w Mg/m³, a objętość liczysz w , to masa wyjdzie w Mg (megagramach), czyli w praktyce w tonach. Ważne jest, by nie mieszać Mg z kg i nie gubić m³ w trakcie skracania jednostek.
Zrób kontrolę rzędu wielkości. Tu objętość to dziesiątki tysięcy m³ (30·100·20). Jeśli 1 m³ waży ok. 2 Mg, to masa powinna być rzędu setek tysięcy Mg. Wyniki znacznie mniejsze lub większe zwykle oznaczają pominięty wymiar albo błąd w zerach.
Najczęstsze pomyłki to: policzenie tylko pola (a·L) zamiast objętości (a·L·H), przesunięcie zera w mnożeniu (np. 30·100·20), oraz błędne traktowanie q_o jak "2 Mg" bez odniesienia do m³. Pomaga zapisanie jednostek przy każdym kroku.
W prostych zadaniach rachunkowych często tak się to upraszcza, ale w praktyce ubytek zasobów i masa wydobyta mogą się różnić przez straty, zanieczyszczenia, nadkład, rozcieńczenie urobku czy odpady. Egzamin zwykle zakłada model idealny zgodny z danymi zadania.
Gdy dane są w różnych układach, np. gęstość w kg/m³, wymiary w cm, albo wynik ma być w tonach. W tym typie zadania jest łatwiej, bo m i m³ pasują do Mg/m³. Mimo to warto pilnować, czy wysokość i długość są w tych samych jednostkach.
H jest trzecim wymiarem bryły urabianej. Bez H policzysz tylko powierzchnię postępu robót, a nie objętość. W praktyce H odpowiada miąższości/ wysokości urabianego pakietu w danym kroku eksploatacji, więc bezpośrednio wpływa na masę urobku.
To typowe dystraktory na egzaminie: mają wyłapać pominięcie jednego wymiaru, pomyłkę w mnożeniu oraz brak kontroli jednostek. Przy dużych iloczynach łatwo "zgubić" jedno zero lub omyłkowo zmienić wynik objętości. Zawsze zapisuj V w m³ przed mnożeniem przez q_o.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 58% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aby wyznaczyć ubytek zasobów, liczy się objętość bryły urabianej: V = a·L·H = 30·100·20 = 60 000 m³.

Źródła:

  • Wikipedia (PL), "Gęstość" (zależność m = ρ·V i jednostki), https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%99sto%C5%9B%C4%87 - dostęp 2026-03-01
  • Wikipedia (PL), "Objętość" (definicja i obliczanie objętości brył), https://pl.wikipedia.org/wiki/Obj%C4%99to%C5%9B%C4%87 - dostęp 2026-03-01
  • Wikipedia (PL), "Prostopadłościan" (objętość V = a·b·c), https://pl.wikipedia.org/wiki/Prostopad%C5%82o%C5%9Bcian - dostęp 2026-03-01

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z podstaw mierniczo-geologicznych w górnictwie odkrywkowym (obliczanie objętości i zasobów)
  • Materiały z matematyki: objętość brył i rachunek jednostek
  • Notatki z technologii górnictwa odkrywkowego: definicje frontu i ściany eksploatacyjnej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego