Efekt "zamrożenia ruchu" polega na tym, że poruszający się obiekt jest zarejestrowany ostro, bez widocznych smug wynikających z jego przemieszczenia w czasie naświetlania. Kluczowym parametrem jest czas otwarcia migawki: im krótszy, tym mniej czasu ma obiekt (lub aparat) na wykonanie ruchu podczas rejestracji obrazu.
Odpowiedź "1/250 s" jest poprawna, bo to krótki czas, często stosowany jako praktyczny punkt wyjścia do fotografii dynamicznej (np. reportaż, ulica, ludzie w ruchu). Taki czas znacząco ogranicza rozmycie obiektu w porównaniu z wartościami rzędu 1/60 s i dłuższymi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "1/15 s" to czas na tyle długi, że nawet umiarkowany ruch (krok, gest, obrót głowy) zazwyczaj da widoczne smugi. Dodatkowo rośnie ryzyko poruszenia aparatu.
- "1/60 s" bywa wystarczające dla statycznych scen lub bardzo wolnego ruchu, ale przy typowych sytuacjach "ruchu w kadrze" często nie zamraża go w pełni. To częsta pułapka: czas jest "popularny", lecz niekoniecznie właściwy do dynamiki.
- "1/2 s" jest bardzo długim czasem ekspozycji. Zamiast zamrażać, prawie zawsze celowo tworzy rozmycie (smugi świateł, efekt ruchu) i wymaga stabilnego podparcia, np. statywu.
W praktyce dobór czasu zależy od: prędkości obiektu, kierunku ruchu (w poprzek kadru rozmycie jest większe), ogniskowej i odległości. Gdy 1/250 s jest za długie (ruch nadal "ucieka"), skraca się czas do 1/500 s, 1/1000 s itd., kompensując ekspozycję przysłoną i ISO. Gdy jest zbyt krótko (za ciemno), podnosi się ISO lub otwiera przysłonę.
