Efekt "zamrożenia ruchu" oznacza, że na zdjęciu nie widać rozmycia spowodowanego poruszaniem się fotografowanego obiektu (tu: siatkarza w wyskoku) w czasie naświetlania. Parametrem, który bezpośrednio kontroluje to zjawisko, jest czas otwarcia migawki.
Jeśli ustawisz krótki czas otwarcia migawki, ekspozycja trwa bardzo krótko, więc zawodnik przemieszcza się w kadrze minimalnie podczas rejestracji obrazu. Dzięki temu kontury są ostre, a ruch wygląda na "zatrzymany". W praktyce fotografia sportowa często wymaga skracania czasu i jednoczesnej kompensacji ekspozycji innymi parametrami (np. podniesieniem ISO lub otwarciem przysłony), aby nie uzyskać zbyt ciemnego zdjęcia.
Odpowiedź "duża liczba przysłony" jest błędna, ponieważ duża liczba przysłony oznacza mały otwór przysłony: zmienia przede wszystkim ilość światła oraz zwiększa głębię ostrości, ale sama w sobie nie "zamraża" ruchu. Co więcej, może wymusić wydłużenie czasu lub podbicie ISO, jeśli światła jest mało.
Odpowiedź "długi czas otwarcia migawki" jest błędna, bo dłuższa ekspozycja zwiększa ryzyko rozmycia ruchu obiektu (a także poruszenia aparatu). Taki czas jest wykorzystywany raczej do celowego pokazania dynamiki (smugi ruchu), a nie do zatrzymania akcji.
Odpowiedź "mała liczba przysłony" (czyli duży otwór przysłony) również nie jest właściwą odpowiedzią na pytanie "przede wszystkim", ponieważ wpływa głównie na jasność i głębię ostrości. Może pośrednio pomóc skrócić czas (bo wpuszcza więcej światła), ale to czas migawki jest parametrem decydującym o zamrożeniu ruchu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "zamrożenie ruchu", "brak rozmycia", "sport", najpierw myśl o czasie migawki, a dopiero potem o tym, czym zrównoważyć ekspozycję (ISO/przysłona).
