Pracownik przechodzący na emeryturę musi nie tylko złożyć wniosek do ZUS, ale również zakończyć stosunek pracy i posiadać dokumenty potwierdzające przebieg zatrudnienia oraz dane potrzebne do ustalenia świadczenia. W praktyce kadrowej po stronie pracodawcy pojawia się więc kilka dokumentów.
"Wszystkie powyższe." jest poprawne, ponieważ każdy z wymienionych dokumentów może być potrzebny w tym procesie:
- "Świadectwo pracy." – to dokument obowiązkowy przy ustaniu stosunku pracy, wydawany pracownikowi w związku z zakończeniem zatrudnienia (niezależnie od powodu). Dla pracownika jest to kluczowe potwierdzenie przebiegu zatrudnienia.
- "Zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach." – jest wystawiane na wniosek/żądanie pracownika (lub na potrzeby ZUS) i zawiera dane o okresach oraz wynagrodzeniu stanowiące podstawę do ustalenia wysokości emerytury. W ujęciu praktycznym jest to często formularz kojarzony jako ERP-7/RP-7.
- "Umowę o rozwiązaniu stosunku pracy." – gdy strony wybierają rozwiązanie umowy za porozumieniem, sporządza się dokument (porozumienie) określający m.in. datę ustania zatrudnienia. To pozwala dopasować zakończenie pracy do planowanego terminu przejścia na emeryturę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi (pojedynczo) nie wyczerpują tematu? Skupienie się wyłącznie na świadectwie pracy pomija potrzebę udokumentowania podstawy i wysokości zarobków, natomiast wybór samego zaświadczenia o zarobkach pomija formalny obowiązek związany z ustaniem zatrudnienia. Z kolei samo porozumienie stron dotyczy trybu zakończenia umowy, ale nie zastępuje dokumentów wydawanych po ustaniu pracy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "na wniosek pracownika" i kontekst emerytury, warto sprawdzić, czy obok dokumentu obowiązkowego (świadectwo pracy) istnieje też dokument wydawany na żądanie (zaświadczenie o zarobkach) oraz dokument potwierdzający sposób rozwiązania umowy.