Poprawna odpowiedź to "Wkrętkę dławikową.", ponieważ rysunek przedstawia element z wyraźnym gwintem zewnętrznym na części walcowej oraz sześciokątnym łbem (umożliwia dokręcenie kluczem). Dodatkowo w osi elementu widać duży, okrągły otwór przelotowy, a ścianki są relatywnie cienkie względem średnicy tego otworu. Taki zestaw cech jest typowy dla wkrętki dławikowej, której zadaniem jest przeniesienie docisku i udział w uszczelnieniu przejścia przewodu przez obudowę.
Odpowiedź "Złączkę." należy odrzucić, bo złączka jest przeznaczona do łączenia dwóch elementów instalacji (np. dwóch odcinków), a jej geometria najczęściej sugeruje gwinty po obu stronach lub dwa miejsca przyłączenia. Na rysunku widać jeden zewnętrzny gwint oraz przelotowy otwór, co nie odpowiada typowej funkcji złączki.
Odpowiedź "Wkrętkę redukcyjną." jest niepoprawna, ponieważ wkrętka redukcyjna służy do redukcji średnic i charakterystycznie ma gwint wewnętrzny (często widoczny w otworze) oraz bardziej "masywną" ściankę wynikającą z pracy jako redukcja. Na rysunku nie widać gwintu wewnętrznego, a otwór wygląda na gładki i przelotowy.
Odpowiedź "Tulejkę." także należy odrzucić: tulejka jest zwykle prostym elementem cylindrycznym, bez sześciokątnego łba do klucza i bez tak wyraźnego gwintu zewnętrznego. Kluczowa wskazówka to więc kombinacja: łeb sześciokątny + gwint zewnętrzny + przelotowy otwór.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu elementów na rysunku najpierw wypisz 2–3 cechy diagnostyczne (rodzaj gwintu, kształt łba, obecność otworu przelotowego), a dopiero potem dopasuj nazwę. To ogranicza mylenie z elementami "podobnymi z daleka".
