Główny cel integracji osób z niepełnosprawnościami ze społeczeństwem to zapewnienie, aby mogły one korzystać z praw, usług i ról społecznych na równych zasadach oraz mieć porównywalne możliwości uczestnictwa w edukacji, pracy, kulturze, relacjach i życiu publicznym. W praktyce oznacza to ograniczanie barier (fizycznych, komunikacyjnych i społecznych) oraz przeciwdziałanie dyskryminacji.
Odpowiedź "Zapewnienie równych praw i możliwości dla wszystkich członków społeczeństwa" jest trafna, bo opisuje cel nadrzędny: równość i pełne włączenie. To właśnie do tego powinny prowadzić działania pomocowe, rehabilitacyjne i środowiskowe, które wspiera m.in. asystent osoby niepełnosprawnej.
Pozostałe propozycje są mniej właściwe jako "główny cel", ponieważ opisują cele cząstkowe albo możliwe skutki uboczne:
- "Zwiększenie liczby osób niepełnosprawnych na rynku pracy" – aktywizacja zawodowa jest bardzo ważna, ale stanowi tylko jeden z obszarów integracji. Integracja dotyczy także edukacji, życia rodzinnego, dostępności usług i udziału w społeczności.
- "Zmniejszenie kosztów związanych z opieką nad osobami niepełnosprawnymi" – kryterium finansowe nie jest istotą integracji. Co więcej, działania integracyjne mogą wymagać inwestycji (np. dostępność, wsparcie), a ocenianie ich wyłącznie kosztowo prowadzi do zniekształcenia celu.
- "Zwiększenie świadomości społecznej na temat niepełnosprawności" – to ważny środek: edukacja społeczna pomaga redukować stereotypy i bariery. Nie jest jednak celem nadrzędnym samym w sobie, lecz narzędziem prowadzącym do równości szans i pełnego uczestnictwa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie brzmi o "główny cel", wybieraj odpowiedź najbardziej ogólną i nadrzędną (prawa, równość, uczestnictwo), a nie tę opisującą pojedynczy obszar (np. praca) lub narzędzie (np. edukacja społeczna).
