W zapisie PCM (Pulse Code Modulation) dźwięk jest nieskompresowany, więc rozmiar danych rośnie liniowo wraz z czasem. O tym, ile danych powstaje na sekundę, decydują przede wszystkim: częstotliwość próbkowania, rozdzielczość (liczba bitów na próbkę) oraz liczba kanałów (mono/stereo). W praktyce oznacza to, że dla ustalonych parametrów audio czas nagrania na danym nośniku ma dość stały, przewidywalny limit.
Dla płyty kompaktowej o pojemności 700 MB przyjmuje się w zadaniach egzaminacyjnych standardowe przeliczenie odpowiadające około 80 minutom materiału dźwiękowego w postaci PCM (czyli w praktyce w standardzie Audio CD). Z tego względu odpowiedź "80 minut." jest właściwa jako maksymalny czas dla takiej pojemności w typowych założeniach szkolnych/egzaminacyjnych.
Pozostałe propozycje są błędne, bo zakładają dłuższy czas niż wynika z ograniczeń pojemności przy zapisie nieskompresowanym:
- "85 minut." – to zawyżenie limitu; mogłoby wynikać z intuicyjnego "doliczania zapasu" lub mylenia z innymi nośnikami/formatami.
- "90 minut." – często jest efektem przeniesienia skojarzeń z nowszych płyt o niestandardowych parametrach albo z plików skompresowanych, gdzie czas zależy od bitrate’u kodeka.
- "95 minut." – to jeszcze większe przeszacowanie; przy PCM takie wartości nie wynikają z typowej pojemności 700 MB.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "PCM", traktuj to jako sygnał "brak kompresji" i myśl o stałej ilości danych na sekundę. W pytaniach o CD 700 MB najczęściej oczekiwana wartość graniczna to 80 minut.
