KWALIFIKACJA EKA1 - TEST WIEDZY NR 1

PYTANIE NR 3.
Jaki jest poprawny sposób postępowania z dokumentacją biurową, która nie jest już potrzebna, ale zawiera dane osobowe?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokumenty z danymi osobowymi nie powinny trafiać do zwykłego kosza ani krążyć bez kontroli.
Po zakończeniu potrzeby ich używania należy je unieszkodliwić tak, by nie dało się odczytać danych, np. przez pocięcie w niszczarce. To ogranicza ryzyko nieuprawnionego ujawnienia informacji.

Pełne wyjaśnienie:

Dokumentacja biurowa zawierająca dane osobowe wymaga traktowania w sposób zapewniający poufność. Jeśli dokument nie jest już potrzebny do celu, dla którego został wytworzony lub wykorzystywany, a jednocześnie nie ma podstaw do dalszego przechowywania (np. wynikających z okresów przechowywania w organizacji), należy doprowadzić do takiego zakończenia "cyklu życia" dokumentu, aby dane nie mogły zostać odczytane przez osoby nieuprawnione.

Zniszczenie w niszczarce jest typowym i praktycznym sposobem postępowania z papierową dokumentacją zawierającą dane osobowe, ponieważ fizycznie uniemożliwia odtworzenie treści albo istotnie to utrudnia. Dlatego ta odpowiedź najlepiej realizuje cel bezpieczeństwa informacji: minimalizuje ryzyko wyniesienia, podejrzenia lub odzyskania danych z odpadów.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Wyrzucenie do kosza nie zapewnia ochrony: dokument może zostać odczytany przez osoby postronne (sprzątanie, interesanci, osoby przeszukujące odpady), co stanowi typowy scenariusz naruszenia poufności.
  • Przechowanie "na półce" wydłuża okres przechowywania bez jasnej potrzeby i zwykle pogarsza kontrolę dostępu (łatwo o pozostawienie w miejscu ogólnodostępnym). To częsty błąd wynikający z myślenia "na wszelki wypadek".
  • Wysłanie pocztą do klienta to nie jest metoda utylizacji. Dodatkowo tworzy ryzyko błędnego adresowania, przechwycenia przesyłki lub ujawnienia danych osobie nieuprawnionej.

W praktyce administracyjnej warto pamiętać, że "zniszczenie" powinno być elementem procedury: dokumenty do zniszczenia należy gromadzić w kontrolowany sposób (np. w zamykanym pojemniku), niszczyć regularnie oraz dokumentować czynność, jeżeli wymagają tego procedury wewnętrzne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Najbezpieczniej jest go zniszczyć w sposób uniemożliwiający odczyt danych, np. w niszczarce.

Nie wyrzucaj takiego wydruku do zwykłego kosza, bo ktoś może go odczytać. Jeśli w jednostce są procedury brakowania, stosuj je w pierwszej kolejności.

Bo kosz na śmieci nie zapewnia poufności: dokument może trafić w ręce osób postronnych (sprzątanie, interesanci) i zostać łatwo odczytany.

To prosty sposób na naruszenie ochrony danych. Zniszczenie powinno uniemożliwiać odtworzenie treści.

Najczęściej stosuje się niszczarkę (pocięcie paskowe lub ścinkowe), a w większych jednostkach także przekazanie do zniszczenia w kontrolowanym trybie.

Kluczowe jest, aby metoda uniemożliwiała odczyt oraz by dostęp do dokumentów "do zniszczenia" był ograniczony.

Można go zniszczyć, gdy nie jest już potrzebny do celu sprawy i nie ma podstaw do dalszego przechowywania.

W administracji często obowiązują okresy przechowywania i zasady brakowania. Dlatego przed zniszczeniem warto sprawdzić, czy dokument nie podlega archiwizacji lub ewidencji.

Zwykle nie, bo podarta kartka może być nadal łatwa do odczytania albo złożenia.

Bezpieczne zniszczenie powinno realnie utrudniać lub uniemożliwiać odtworzenie danych (np. cięcie w niszczarce). Im bardziej wrażliwe dane, tym większa powinna być staranność niszczenia.

Najlepiej w miejscu ograniczonego dostępu, np. w zamykanej szafie lub pojemniku na dokumenty do zniszczenia, tak aby osoby postronne nie miały wglądu.

Nie należy odkładać ich luzem na biurku czy półce. To zmniejsza ryzyko zagubienia i nieuprawnionego wglądu.

Zwykle nie jest to właściwa "utylizacja" dokumentu, a dodatkowo rodzi ryzyko błędnego adresowania i ujawnienia danych.

Jeśli klient ma prawo otrzymać kopię, robi się to w kontrolowanej procedurze, a nie jako sposób pozbycia się dokumentacji. Do utylizacji stosuje się bezpieczne niszczenie.

Najczęstsze błędy to: wyrzucanie do kosza, odkładanie "na później" w miejscu ogólnodostępnym, brak kontroli nad stertą dokumentów do zniszczenia oraz niszczenie nieregularne.

W praktyce warto ustalić stałe zasady: gdzie odkładamy, kto niszczy i jak często to robimy.

To zasada, że danych nie przechowuje się dłużej, niż jest to potrzebne do celu, dla którego je zebrano.

W praktyce oznacza to, że po zakończeniu sprawy i upływie wymaganych okresów dokumentacja powinna być albo zarchiwizowana zgodnie z zasadami, albo bezpiecznie zniszczona, jeśli nie ma podstaw do dalszego przechowywania.

Ucz się na przykładach sytuacyjnych: wydruki, notatki, kopie pism, listy obecności, wnioski.

Zwracaj uwagę na trzy kroki: (1) czy dokument jest potrzebny, (2) czy wolno go jeszcze przechowywać, (3) jak zapewnić poufność przy przechowywaniu i niszczeniu. To pomaga wybierać odpowiedzi zgodne z bezpieczeństwem danych.

info

Około 80% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że to ogranicza ryzyko nieuprawnionego ujawnienia informacji.

Źródła:

  • Rozporządzenie (UE) 2016/679 (RODO), art. 5 ust. 1 lit. e (ograniczenie przechowywania) oraz art. 32 (bezpieczeństwo przetwarzania) – EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2016/679/oj (dostęp 2026-02-18)

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z ochrony danych osobowych dla pracowników administracji
  • Instrukcja kancelaryjna i jednolity rzeczowy wykaz akt (jeśli obowiązuje w jednostce)
  • Wewnętrzne procedury bezpieczeństwa informacji i polityka ochrony danych (jeśli wdrożona)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego