Na rysunku technicznym oś symetrii (oraz osie elementów obrotowych) muszą być oznaczone w sposób jednoznaczny i łatwy do odróżnienia od krawędzi przedmiotu. Do tego celu stosuje się linię kreskowo‑punktową (często opisywaną też jako "linia przerywana z kropkami"), zazwyczaj w odmianie cienkiej. Taka linia pełni funkcję informacyjną: pokazuje geometrię odniesienia (symetrię, oś obrotu), a nie rzeczywistą krawędź materiału.
Dlaczego nie używa się innych rodzajów linii?
- Linia ciągła gruba jest przeznaczona do zarysów i krawędzi widocznych. Użycie jej do osi symetrii wprowadzałoby w błąd, sugerując faktyczny kontur części.
- Linia kreskowa jest kojarzona z krawędziami niewidocznymi (ukrytymi). Oś symetrii nie jest krawędzią ukrytą, więc taki wybór zaburza interpretację rysunku.
- Linie wymiarowe/pomocnicze (zakończone strzałkami lub odnoszące się do wymiarów) mają inne zadanie: służą do podawania wartości wymiarów i odniesień, a nie do wyznaczania symetrii bryły.
W praktyce (także w mechatronice) poprawne oznaczenie osi symetrii pomaga w montażu, ustawianiu części, kontroli współosiowości i wytwarzaniu elementów, ponieważ wskazuje, względem jakiej osi lub płaszczyzny należy zachować symetrię.
