Przekaźnik pomocniczy to najprostszy i najpowszechniejszy typ przekaźnika elektromagnetycznego używany w automatyce. Jego zadaniem jest przełączanie styków pod wpływem zasilenia cewki (np. 24 VDC), dzięki czemu można realizować sterowanie, separację obwodów oraz powielanie sygnałów. Na obudowie lub wewnątrz zwykle występują oznaczenia napięcia cewki oraz schemat styków.
Na przedstawionym elemencie widać cewkę oraz mechanikę styków, a jednocześnie brakuje elementów nastawczych (pokręteł, skali czasu, przycisków resetu). Taki wygląd i funkcja odpowiadają przekaźnikowi pomocniczemu.
- "Czasowy" jest niepoprawne, ponieważ przekaźniki czasowe mają mechanizm/układ opóźnienia oraz niemal zawsze widoczną nastawę (pokrętło, przełączniki DIP, skala). Umożliwiają zwłokę załączenia/wyłączenia, czego nie widać w tej konstrukcji.
- "Termiczny" jest niepoprawne, bo przekaźnik termiczny (zabezpieczenie przeciążeniowe) rozpoznaje się po nastawie prądu i elementach bimetalicznych; jego typową funkcją jest ochrona silników, a nie uniwersalne przełączanie styków sygnałowych.
- "Podnapięciowy" jest niepoprawne, ponieważ przekaźniki podnapięciowe służą do monitorowania poziomu napięcia i zwykle mają oznaczenia zakresu oraz elementy pomiarowe/układ funkcji. Samo istnienie cewki i styków bez wskazanych cech kontroli napięcia nie czyni przekaźnika podnapięciowym.
W praktyce instalacji gazowych przekaźniki pomocnicze spotyka się w szafach sterowniczych: do sterowania zaworami gazowymi, realizacji blokad bezpieczeństwa i sygnalizacji stanów pracy. Na egzaminie warto szukać cech rozstrzygających: czy jest nastawa czasu, czy jest nastawa prądu, czy aparat "mierzy" napięcie — jeśli nie, najczęściej jest to przekaźnik pomocniczy.
