Kruszarka szczękowa pracuje na zasadzie kruszenia przez ściskanie: urobek jest miażdżony między dwiema powierzchniami roboczymi (szczękami), z których jedna jest nieruchoma, a druga wykonuje ruch (zwykle wahadłowy) wymuszony mechanizmem napędowym. To odróżnia ją od konstrukcji, w których dominują uderzenia lub ścieranie.
Odpowiedź "Kruszarkę szczękową." jest właściwa, ponieważ rozpoznanie na rysunku opiera się na typowych cechach tego urządzenia: widocznej komorze kruszenia tworzonej przez szczęki oraz układzie napędu powodującym ruch jednej ze szczęk. Takie maszyny stosuje się często jako kruszarki pierwszego stopnia w przeróbce mechanicznej kopalin.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Kruszarkę udarową." – kruszenie udarowe zachodzi głównie przez uderzenia (wirnik/bijaki), a nie przez ściskanie między dwiema szczękami. Na rysunkach takich maszyn typowe są elementy wirujące i strefa uderzeń.
- "Kruszarkę bębnową." – urządzenia bębnowe kojarzą się z pracą w obracającym się bębnie, gdzie materiał jest przemieszczany i rozdrabniany w wyniku spadania/ocierania, a charakterystyczny jest kształt bębna, nie układ dwóch szczęk.
- "Przesiewacz stały." – przesiewacz nie rozdrabnia przez kruszenie, tylko rozdziela ziarna na klasy na sicie/kracie. Konstrukcyjnie dominują elementy przesiewające, a nie komora kruszenia i szczęki.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy urządzenie zmienia uziarnienie (kruszarki), czy tylko rozdziela frakcje (przesiewacze). Dopiero potem porównuj mechanizm: ściskanie (szczękowa), uderzenie (udarowa), obrót bębna (bębnowa).
