Aby dobrać prąd znamionowy zabezpieczenia dla odbiornika jednofazowego, najpierw wyznacza się prąd obciążenia. Przy podanym założeniu cos(φ)=1 (czyli brak przesunięcia fazowego, moc czynna równa pozornej) można użyć prostego związku:
I = P / U
- P = 2 kW = 2000 W
- U = 230 V
Podstawienie daje:
I = 2000 / 230 ≈ 8,7 A
Zabezpieczenie nadprądowe (niezależnie od tego, czy jest to bezpiecznik topikowy, czy wyłącznik nadprądowy) nie powinno mieć prądu znamionowego niższego niż prąd, który w normalnej pracy będzie płynął w obwodzie. Gdyby zastosować 8 A, to przy prądzie roboczym ok. 8,7 A można spodziewać się zadziałania zabezpieczenia bez rzeczywistej awarii, czyli niepożądanych wyłączeń.
Dlatego poprawnym doborem jest wartość 10 A jako najbliższa typowa wartość powyżej obliczonego prądu. Odpowiedź "Bezpiecznik topikowy 10A" jest zgodna z tym rozumowaniem.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?
- "Bezpiecznik topikowy 8A" – prąd znamionowy jest niższy od prądu obciążenia, więc instalacja może być wyłączana w warunkach normalnej pracy.
- "Wyłącznik nadprądowy 8A" – analogicznie, 8 A jest za mało w stosunku do ~8,7 A.
- "Wyłącznik nadprądowy 10A" – prąd znamionowy jest odpowiedni liczbowo, ale w tym zestawie jako poprawną wskazano wersję z bezpiecznikiem topikowym; kluczowa część rachunkowa i dobór wartości 10 A pozostają jednak takie same.
W praktyce, poza samym P i U, uwzględnia się jeszcze m.in. sposób ułożenia przewodów, przekrój, dopuszczalną obciążalność długotrwałą oraz charakter odbiornika (prądy rozruchowe). W tym zadaniu celowo ograniczono się do podstawowego doboru na podstawie obliczonego prądu.
