Do ilościowej analizy zawartości białka w produktach spożywczych w trybie rutynowym najczęściej potrzebne jest urządzenie, które mierzy sygnał analityczny powiązany ze stężeniem białka. Taką rolę pełni spektrofotometr UV‑VIS, który rejestruje absorbancję przy wybranej długości fali.
W praktyce stosuje się dwa główne podejścia:
- Pomiar bezpośredni w UV (np. okolice 280 nm) – białka absorbują promieniowanie dzięki obecności chromoforów w aminokwasach aromatycznych oraz (w niższym UV) dzięki wiązaniom peptydowym. Po właściwym przygotowaniu próbki i ewentualnym rozcieńczeniu można oszacować stężenie białka.
- Metody kolorymetryczne (np. Bradford, Biuret, Lowry, BCA) – białko reaguje z odczynnikiem, tworząc barwny kompleks. Następnie spektrofotometr mierzy absorbancję roztworu, a wynik wyznacza się z krzywej kalibracyjnej.
Dlatego to właśnie spektrofotometr UV‑VIS jest "najbardziej odpowiednim" sprzętem do takiej analizy, bo jest elementem wykonującym właściwy odczyt analityczny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Centrifuga służy do odwirowania i rozdziału faz (np. klarowanie próbek), ale sama nie mierzy zawartości białka.
- Autoklaw jest urządzeniem do sterylizacji (temperatura/ciśnienie), wykorzystywanym w mikrobiologii i przygotowaniu sprzętu, a nie w oznaczeniach ilościowych białka.
- Pipeta automatyczna jest niezbędna do precyzyjnego dozowania, ale jest narzędziem pomocniczym – bez aparatu pomiarowego nie daje wyniku stężenia białka.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie brzmi o "sprzęt do analizy zawartości", szukaj urządzenia, które wykonuje pomiar (np. UV‑VIS), a nie takiego, które tylko przygotowuje próbkę.
