W tym zadaniu należy rozpoznać rodzaj kodowania liniowego na podstawie przebiegu czasowego (wykresu). Kluczowe są dwie cechy: polaryzacja (uni-/bipolarność) oraz liczba poziomów (dwu-/trójwartościowość).
"Bipolarny trójwartościowy." oznacza, że sygnał może przyjmować zarówno wartości dodatnie, jak i ujemne (czyli zmienia znak względem zera), a jednocześnie w przebiegu występują trzy rozłączne poziomy amplitudy. Typowo są to poziomy: dodatni, zerowy i ujemny. Na wykresie będzie to widoczne jako impulsy wychylające się raz powyżej osi odniesienia, raz poniżej, oraz odcinki na poziomie 0.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego wykresu?
- "Unipolarny trójwartościowy." – unipolarny sygnał nie powinien przyjmować wartości ujemnych (występuje tylko jedna polaryzacja względem zera). Jeśli na wykresie widać część ujemną, ta klasyfikacja odpada.
- "Bipolarny dwuwartościowy." – bipolarność dopuszcza znaki + i −, ale dwuwartościowość oznacza tylko dwa poziomy (np. + i − bez poziomu 0 albo 0 i +/− w zależności od definicji). Jeżeli na wykresie wyraźnie występują trzy poziomy, to nie jest to wariant dwuwartościowy.
- "Unipolarny dwuwartościowy." – to najprostsza sytuacja: sygnał ma tylko dwa poziomy i nie schodzi poniżej zera (np. 0 oraz dodatni). Gdy na wykresie pojawiają się impulsy o obu polaryzacjach lub dodatkowy poziom, ta odpowiedź jest błędna.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy przebieg kiedykolwiek jest poniżej zera (to rozstrzyga uni-/bipolarność), a dopiero potem policz, ile różnych stabilnych poziomów amplitudy występuje w całym wykresie.
