Układy sieciowe (TN/TT/IT) rozróżnia się przede wszystkim po sposobie uziemienia punktu zasilania oraz po tym, jak realizowany jest przewód ochronny (PE) i neutralny (N) po stronie odbiorcy.
Odpowiedź "TN-C" jest poprawna, gdy na schemacie widać, że przewód ochronny i neutralny występują jako jeden wspólny przewód PEN. Typową cechą TN-C jest właśnie brak prowadzenia oddzielnych żył PE i N w danym odcinku instalacji – zamiast tego jest jeden przewód spełniający obie funkcje. Na rysunkach często widać wtedy oznaczenie PEN lub symboliczne połączenie funkcji ochronnej i neutralnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do układu TN-C?
- "TN-S" wymaga oddzielnych przewodów: neutralnego N oraz ochronnego PE na całej długości (w danym fragmencie instalacji). Jeśli na schemacie byłby rozdział i dwa osobne przewody, to byłby to argument za TN-S, a nie TN-C.
- "TT" charakteryzuje się tym, że przewód ochronny instalacji odbiorczej jest połączony z lokalnym uziomem, a nie z przewodem ochronnym doprowadzonym z sieci w sposób typowy dla TN. W TT kluczowe jest rozdzielenie uziemienia źródła i uziemienia odbiorcy.
- "IT" oznacza układ, w którym punkt neutralny źródła jest izolowany od ziemi albo połączony z nią przez dużą impedancję. Na typowych schematach IT widać brak bezpośredniego uziemienia punktu neutralnego, co odróżnia go od TN.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu układów na schemacie najpierw szukaj, czy występuje PEN (to kieruje do TN-C), a jeśli są dwa przewody PE i N – rozważ TN-S. Następnie sprawdź, czy ochrona opiera się na lokalnym uziomie (TT) lub na izolacji punktu neutralnego (IT).
