W zadaniu chodzi o układ, który przyjmuje na wejściu liczbę w kodzie BCD (zwykle 4 bity opisujące cyfrę 0–9), a na wyjściu wystawia zestaw sygnałów sterujących segmentami a–g wyświetlacza siedmiosegmentowego. Jest to klasyczny przykład konwersji kodu: z reprezentacji BCD przechodzimy do reprezentacji "7‑segmentowej" (czyli do takiego układu wyjść, który zapala odpowiednie segmenty dla danej cyfry).
Dlatego poprawne określenie funkcji takiego układu to transkoder (układ zamieniający jeden kod na drugi). W praktyce spotyka się też nazwy typu "sterownik/układ BCD–7 seg.", ponieważ wiele gotowych scalaków realizuje dokładnie tę funkcję.
- "Transkoder." – poprawne: opisuje zamianę kodu BCD na kod sterowania segmentami (mapowanie wejść na inny zestaw wyjść według tablicy prawdy).
- "Dekoder." – odpowiedź myląca: w elektronice cyfrowej "dekoder" często kojarzy się z dekoderami adresowymi lub układami 1‑z‑n (np. wybór jednej linii wyjściowej na podstawie kodu). Konwersja BCD→7 seg. bywa potocznie nazywana "dekoderem BCD–7 seg.", ale w ujęciu definicyjnym jest to szczególny przypadek transkodera.
- "Enkoder." – nie pasuje: enkoder zwykle zamienia informację z postaci "1‑z‑n"/wielu linii wejściowych na kod binarny (czyli działa w przeciwnym kierunku niż typowy dekoder).
- "Koder." – zbyt ogólne i nieprecyzyjne: "koder" oznacza układ realizujący kodowanie, a w tym zadaniu kluczowe jest wskazanie zamiany kodu na inny kod, czyli transkodowania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "zamiana kodu X na kod Y", najpierw rozważ transkoder (konwerter kodów). Dopiero potem sprawdzaj, czy autor nie używa nazw potocznych typu "dekoder BCD–7 seg.".
