KWALIFIKACJA MOD3 + MOD7 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 27.
Jaki układ szablonów zastosowany do skrojenia sezonowej produkcji garnituru męskiego z tkaniny lnianej w rozmiarach 176/92/76 i 182/96/82 przedstawiono na rysunku?
Ilustracja przedstawia układ szablonów do skrojenia garnituru męskiego z tkaniny lnianej.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Układ "łączony" obejmuje elementy z więcej niż jednego rozmiaru lub zestawu, co poprawia wykorzystanie tkaniny w produkcji sezonowej. "Dwukierunkowy" oznacza dopuszczenie ułożenia części szablonów w dwóch zwrotach względem nitki, a "asymetryczny" – brak lustrzanego rozkładu elementów w układzie.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu trzeba rozpoznać typ układu szablonów przedstawiony na rysunku. Klasyfikacja w odpowiedziach opiera się na trzech niezależnych cechach: (1) sposób zestawienia elementów (np. łączony vs pojedynczy), (2) kierunkowość ułożenia elementów (jedno- lub dwukierunkowy) oraz (3) cecha geometryczna układu (symetryczny/asymetryczny) albo organizacyjna (sekcyjny).

Odpowiedź: "Łączony, dwukierunkowy, asymetryczny" jest spójna, gdy rysunek przedstawia układ, w którym:

  • Łączony – w jednym układzie zestawiono szablony odnoszące się do więcej niż jednego rozmiaru (np. 176/92/76 i 182/96/82) lub do różnych kompletów elementów, aby zwiększyć efektywność wykorzystania tkaniny.
  • Dwukierunkowy – część elementów jest ułożona w przeciwnych zwrotach (np. "góra" elementu raz w jedną, raz w drugą stronę), co bywa dopuszczalne w zależności od materiału i wymagań dotyczących kierunku.
  • Asymetryczny – rozmieszczenie elementów nie tworzy lustrzanego odbicia względem osi układu; elementy są rozmieszczone nierównomiernie, podporządkowane minimalizacji odpadu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w takim rozumieniu rysunku:

  • "Łączony, jednokierunkowy, symetryczny" odpada, jeśli na rysunku widać elementy odwrócone zwrotem (nie jest jednokierunkowy) oraz brak osiowej symetrii rozmieszczenia.
  • "Różnorodny, jednokierunkowy, sekcyjny" jest niespójny terminologicznie (w kontekście klasycznych określeń układów w krojowni "różnorodny" i "sekcyjny" mogą oznaczać coś innego niż trzy podstawowe cechy z pytania) oraz nie pasuje, jeżeli rysunek nie pokazuje podziału na wyraźne sekcje i dopuszcza dwa zwroty ułożeń.
  • "Pojedynczy, dwukierunkowy, sekcyjny" jest błędny, jeśli układ zawiera elementy z dwóch rozmiarów (nie jest pojedynczy) i nie ma wyraźnego podziału na sekcje, tylko jeden wspólny marker/układ.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj kierunkowość (czy elementy są w jednym czy dwóch zwrotach), potem sprawdź, czy układ obejmuje jeden czy więcej rozmiarów (pojedynczy vs łączony), a na końcu oceń symetrię rozmieszczenia. Taka kolejność ogranicza pomyłki wynikające z "pierwszego wrażenia".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Układ szablonów to sposób rozmieszczenia form (szablonów) na szerokości i długości tkaniny przed krojeniem. Celem jest zachowanie kierunku nitki/wzoru oraz uzyskanie możliwie najmniejszego odpadu materiału przy zachowaniu wymagań technologicznych.
Układ jednokierunkowy rozpoznasz po tym, że wszystkie elementy są ułożone w tym samym zwrocie (np. wszystkie "górą" w jedną stronę). Na rysunku nie powinno być elementów odwróconych o 180° względem innych.
Układ dwukierunkowy oznacza, że część elementów może być ułożona w przeciwnym zwrocie. Na rysunku markera widać wtedy elementy "odwrócone" względem innych. Taki układ zwykle zwiększa wykorzystanie tkaniny, ale nie zawsze jest dopuszczalny.
Układ łączony oznacza zestawienie w jednym markerze elementów pochodzących z więcej niż jednego rozmiaru lub zestawu, aby lepiej zagospodarować tkaninę. W praktyce pozwala to ograniczyć odpad przy produkcji wielorozmiarowej.
Układ symetryczny ma rozmieszczenie elementów podobne po obu stronach osi (lustrzanie lub prawie lustrzanie). Układ asymetryczny nie ma takiej osiowej powtarzalności — elementy są rozmieszczone nierównomiernie, zwykle z myślą o minimalizacji odpadu.
W produkcji sezonowej często kroi się serie w wielu rozmiarach i z ograniczonej partii materiału. Układ łączony ułatwia dopasowanie elementów tak, by "wypełnić" przestrzeń na tkaninie i zmniejszyć straty, co obniża koszt materiałowy wyrobu.
Tak. Len może mieć wyraźny kierunek nitki, różną podatność na odkształcenia i widoczne efekty ułożenia włókien. Dlatego w praktyce ocenia się, czy dopuszczalny jest układ dwukierunkowy (odwracanie elementów), aby nie pogorszyć wyglądu i zachowania wyrobu.
Najczęstsze błędy to: mylenie jedno- i dwukierunkowości (pominięcie jednego odwróconego elementu), utożsamianie "łączonego" z "sekcyjnym", oraz ocenianie symetrii na oko bez sprawdzenia, czy układ ma faktyczną oś lustrzaną.
O układzie sekcyjnym częściej mówi się, gdy marker jest podzielony na wyraźne części (sekcje), np. zorganizowane blokami elementów według wyrobu/rozmiaru lub kolejności krojenia. Jeśli na rysunku nie widać takich bloków, sekcyjność bywa mniej uzasadniona.
Stosuj kolejność: 1) sprawdź zwroty ułożenia (jedno czy dwa), 2) sprawdź, czy są elementy z różnych rozmiarów (pojedynczy vs łączony), 3) oceń symetrię rozmieszczenia. Zmniejsza to ryzyko wyboru na podstawie pierwszego wrażenia.
info

Statystycznie 65% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Układ "łączony" obejmuje elementy z więcej niż jednego rozmiaru lub zestawu, co poprawia wykorzystanie tkaniny w produkcji sezonowej."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z pracowni konstrukcji odzieży: układy szablonów i zasady krojenia
  • Instrukcje technologiczne zakładów odzieżowych dotyczące planowania kroju i markerów
  • Zadania praktyczne: analiza przykładowych układów (markery) i klasyfikacja według cech

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego