Aby wyznaczyć parametry pracy zespołu modułów fotowoltaicznych, trzeba najpierw odczytać ze schematu sposób połączenia (szeregowy, równoległy lub mieszany) oraz parametry pojedynczego modułu (napięcie i prąd przy przyjętym punkcie pracy).
1) Zasady dla połączeń:
- Połączenie szeregowe: napięcia się sumują (U = U1 + U2 + ...), natomiast prąd w całym łańcuchu jest taki sam jak prąd pojedynczego elementu (I = I1 = I2 = ...).
- Połączenie równoległe: prądy się sumują (I = I1 + I2 + ...), natomiast napięcie pozostaje takie samo na każdej gałęzi (U = U1 = U2 = ...).
2) Moc elektryczna:
Dla wartości napięcia i prądu układu moc oblicza się ze wzoru P = U · I. W poprawnej odpowiedzi podano: 18 V, 3 A, 54 W, co jest spójne, bo 18 · 3 = 54.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 6 V, 3 A, 18 W – to odpowiada mocy pojedynczego modułu (bo 6 · 3 = 18). Taki wynik oznaczałby, że pominięto wpływ połączenia kilku modułów na napięcie/prąd całego układu.
- 6 V, 9 A, 54 W – prąd 9 A sugeruje zsumowanie prądów (typowe dla połączenia równoległego), ale przy takim założeniu napięcie zwykle nie powinno pozostać jak dla jednego modułu, jeśli schemat wskazuje łączenie szeregowe. Dodatkowo jest to częsty błąd: przenoszenie reguł z połączeń równoległych na układ szeregowy.
- 18 V, 9 A, 162 W – tu jednocześnie "zwiększono" napięcie i prąd, jakby moduły były jednocześnie połączone szeregowo i równolegle w sposób dający oba przyrosty bez zmiany liczby gałęzi; to typowa konsekwencja mechanicznego sumowania wszystkiego. Choć 18 · 9 = 162 jest rachunkowo poprawne, parametry U i I nie wynikają z właściwych reguł łączenia.
Wskazówka egzaminacyjna: po wybraniu odpowiedzi zawsze wykonaj szybki test spójności: czy podana moc zgadza się z P = U · I oraz czy U i I są zgodne z typem połączenia (szereg/równolegle). To często pozwala wyłapać błędy nawet przy stresie egzaminacyjnym.
